آیا درخواست خواستگاری خود از پسر ایده آلم را برای او مطرح کنم؟

[m.reza91]

سلام

خب گاهی بادیدن یه فرد یه حسی در درونت ایجاد میشه و من معتقدم اطراف افراد رو حاله ای فرامیگیره که ازرفتاراشون نشأت میگیره

این حس برای خیلی از دخترای هم سن و سال شما به وجود اومده و اونا رو به دردسر یا بهتر بگم به ذلت و بدبختی انداخته (نمونه تو همین سایت زیاد هست).
شما در اوائل جوونیتون هستید ،غرور دارید و حرف کسی رو هم قبول نمی کنید،این رو درک می کنم ؛ ولی این عبارت شما کمی نا پخته و احساسیه! ،و رفتار احساسی نشان از رسیدن یا نرسیدن به بلوغ فکری یا عقلی نیست بلکه قبل از ازدواج قرار گرفتن در فضای مه آلود احساسی، شما رو از شناخت صحیح و منطقی باز میداره و در آینده مشکل ساز میشه براتون.

میشه بفرمایید چرا نباید براش مطرح کنم؟

حق هر آدمیه که فارغ از جنسیتش از کسی که دوست داره، خواستگاری کنه ولی توی فرهنگ ایران این به هیچ عنوان قابل قبول نیست ضمن اینکه اگر اون شما رو بخواد حتما خودش دست به کار میشه مگر اینکه مشکلات ارتباطی داشته باشه.
ضمنا این پسر چند سالشه؟ کار داره؟ میتونه از عهده ی اداره ی زندگی بر بیاد؟، بعد از عقد، کی عروسی میکنید و میرید سر خونه زندگیتون؟کدوم خونه؟،از روحیات زن ها چی میدونه؟(باهاش صحبت نکردید که)،شما از روحیات مرد ها چی میدونید؟میدونید که،این دو تا با هم فرق دارند،مسئولیت زن و مرد در زندگی مشترک چیه؟،اصلا مسئولیت چیه؟،کی(kay) میخواید بچه دار شید؟چند تا؟آیندشون چی؟روش تربیتشون چی؟،راههای جلوگیری از بارداری رو میدونید؟،نظر ایشون درباره ی ادامه تحصیل یا اشتغال شما،در صورت علاقه مندی خودتون، چیه؟،مفهوم خانواده ی مستقل چیه؟شما میتونید از دخالت خانوادتون تویه زندگی زناشوییتون جلوگیری کنید ؟ ایشون میتونه؟،وقتی اختلاف به وجود میاد باید چی کار کرد؟،برخورد شما با مسائل و مشکلات زندگی چیه؟ ایشون چی؟ اصلا مشکلات زندگی چی هستند؟،مفهوم اعتماد و شک چیه ؟،حقوق زن و مرد در خانواده نسبت به هم چیه ؟ اصلا حق چیه؟ فرد مذهبی کیه؟ و... . از این قبیل سوالات زیاد هستند و جواب هاشون بسیار سرنوشت ساز برای ایجاد یک زندگی موفقیت آمیز.
از ظاهر ،قضاوت کردن کار اشتباهیه و واقعا نمیشه به شناخت رسید،مثلا شما دنبال یه همسر مذهبی هستید ،واقعا در جامعه ی ما مفهموم مذهبی بودن هنوز روشن نیست؛در همین سایت خانم هایی بودند که از رفتارهای نادرست و ضد مذهبی همسر مذهبیشون نگران و ناراحت بودند.شاید فکر کنید دچار تفکر قالبی شدم(یعنی بر اساس چند تا مورد ،تعمیم کلی بستم) ولی کم آدم هایی رو ندیدم با ظواهر مذهبی و رفتارهایی غیر مذهبی ! ،پس حتی باید روی همین مورد به نظر قطعی هم بیشتر تحقیق کنید که همون چیزی باشه که میخواید.
شاید تجربه کرده باشید؛وقتی آدم با یه نفر دوست میشه(منظورم، مثلا توی مدرسه)؛اول خیلی خوشحاله ولی کمی که میگذره احساس میکنه اون تلقی که از دوستی داشته رو این فرد نمیتونه برآورده کنه و کم کم ازش فاصله میگیره. ترک یه رابطه ی دوستی تبعاتی نداره ولی ازدواج با دوستی اصلا قابل مقایسه نیست.
بیشتر بررسی کنید و خوب دقت کنید،احساسی تصمیم نگیرید و اقدام نکنید.
ضمنا ناراحت نشید ،همه از روی خیرخواهی نظرشون رو میدند.
راستی :

درضمن لطفا سخن از سن کمم نزنید.

نزدم!
پیروز باشید.