مشکلات زیاد با خانواده و زندگی

[آویژه]

دوست گرامی

با وجود سن کمت، سختی های طاقت فرسایی رو از سر گذروندی اما تسلیم نشدی و این خیلی ارزشمنده. باید بهت تبریک گفت

با توجه به استعدادی که داری ( تیزهوشان بودی- با وجود تلاش کم رتبه نسبتا خوبی آوردی- تونستی تک و تنها، خودت رو از خیلی گرفتاری ها نجات بدی، به دام افسردگی نیفتادی و ... ) خیلی حیفه که رویات رو رها کنی. این یک سال رو با تمام وجود برای رسیدن به خواسته ات تلاش کن. امیدوارم یک روز بیای و بنویسی که روی قله های بسیار بلند، ایستاده ای

و اما در مورد مشکلت با پدرت؛

همونطور که تا الان با کنار کشیدن و رها کردن، تونستی مشکل رو کم رنگ کنی، باز هم همین مسیر رو ادامه بده. گذر زمان اوضاع رو بهبود می ده.

شاد باشی دوست کوچک با اراده