سلام دوست عزیز.درکت می کنم.از اینکه داری اینقد منطقی به حرف های دوستان گوش می دی واقعا خوشم اومد وتحسینت می کنم.پسرایی مثه تو این دور و زمونه کم پیدا میشهببین من پیشنهادم اینه.یه بار واسه همیشه خیال خودتو راحت کن.برو رک و پوسکنده حرفتو بهش بزن وبگو واقعا نامزد داری یا نه.اگه گفت آره که هیچی.دورشو خط بکش.با توجه به ابنکه چند بار دیگم گفته نامزد دارم یا واقعا نامزد داره یا نمی خواد با تو ازدواج کنه که این حرفارو می زنه.در هر دو صورت باید دورشو خط بکشی.از مردونگی هم به دوره که بازم بخوای بهش فکر کنی.اما اگه گفت نه ........بهش بگو لااقل بزار یه بار بیام خواستگاری همو بیشتر بشناسیم.شاید دیدی من همونیم که تو می خوای و منم دیدم همونی هسی که می خوام.اینکه بخوای به قول بعضی دوستان دو سه سال این علاقه رو تو خودت نگه داری بعدشم آیا محقق بشه یا نشه به نظرم داغون میشی داداشی.خدا هر چی مصلحتت باشع برات رقم می زنه.اگه قبول کرد که به خیر و خوشی کم کم مهارت های زندگی رو با خوندن کتاب های معتبر یا با مشاوره یاد خواهید گرفت و یا علی.....اگرم قبول نکرد و نشد بدون مصلحتت بر این نبوده.فکر نکن اینکه نشد دیگه دنیا آخره.به این فکر کن که یه دختر خانوم دیگه بدون اینکه خودش بدونه قراره عشق ابدی تو باشه و تا ابد مال هم باشین.یا علی داداش. زندگی قشنگه بابا.بی خیال.تاپیکاتو دنبال می کنم.