آیا ازدواج از روی دلسوزی و وابستگی کار درستی است ؟

[sara503]

نه من هیچوقت هیچ قولی نه بطور ضمنی نه صریح ندادم. نه خانواده ها اصلا در جریان نیستند. میشه گفت که رابطه ما تو این دو سال عاطفی بوده. وقتی من ناراحت می بینمش روی من تاثیر زیادی میگذاره و من هم ناراحت میشم و دلم میخواد که کمکش کنم. با هم زیاد بیرون میریم و زیاد حرف میزنیم و بیشتر حرفهامونم اینه که اون چیکار باید بکنه. رابطه جسمی هم تا حدی داریم ولی رابطه جنسی نداریم یعنی اون نمی خواد که داشته باشیم.

شما که هیچ قولی ندادی پس هیچگونه تعهدی هم بهش نداری،اینجور که گفتی یه دوستی خیلی قوی داشتید باهم که از رابطه خواهروبرادری هم صمیمی تر بوده ،دوستی ک بخاطر هم همه کاری کردین تا مشکلات همدیگه رو کمتر کنید خصوصا شما،به نظر منم سعی کنید این رابطه رو زودتر تموم کنید تا اون خانوم بیشتر ازین وابسته نشه ،الان وابستس ممکنه دلبسته هم بشه و کارت سخت تر میشه،غیر مستقیم این مساله رو پیش ببر یه جوری که گوشی دستش بیاد که رابطه فقط رابطه دوستیه نه چیزی بیشتر،ببینید زندگی بحث یه روز دو روز نیست که بخوای از سر دلسوزی باکسی بری زیر یه سقف ،ممکنه این ترحم بعدا از بین ببره پس با یه تصمیم اشتباه زندگی جفتتون رو خراب نکن چه بسا کسی پیدا بشه که دوستش داشته باشه و به خاطر خودش باهاش زندگی کنه نه از روی ترحم ،براش جداشدن سخت خواهد بود ولی همونطوری که تا الان کمکش کردی روی این موضوع هم میتونی کمکش کنی،انشاالله تصمیم درست و منطقی بگیری
موفق باشی