بله، همينطور كه گفتم بعد از چند جلسه درمان را رها كردم و فكر كردم خودم ميتونم از عهده ي كار بر بيام!
با خانواده هم تقريبا خوب هستم بجز خواهرم كه به شدت عصبيه. البته خيلي وقتها بهم كمك كرده و ميكنه ( حتي توي اون جريانات فوبياي چند سال پيش) ولي گاها مي بيني كه سر كوچكترين چيزها مثلا توي رانندگي و يا نشنيدن صداي تلفن و يا پرسيدن مجدد يه سوال چه اوقات تلخي هايي كه نميكنه. كه فكر مي كنم رفتار او هم در اضطراب من بي تاثير نبوده. همه ي خانواده وقتي بايد براي او كاري انجام دهند يا كاري دست او داشته باشند ناخودآگاه مضطرب ميشن، در واقع يكي از دلايلي كه سعي مي كنم وقتي او خونه هست من كمتر از اتاقم برم بيرون هم همين هست. (البته اين مطمينا راه خل خوبي نيست اما فكر نميكنم بتونم تموم مشكلات را يهويي با هم حل كنم!:)
نوشته اصلی توسط رزا
علاقه مندی ها (Bookmarks)