خواستگارایی که چنگی به دل نمیزنند

[فدایی یار]

سلام مجدد خانم ای تک ممنونم.خب خدا رو شکر خیالم راحت شد.یه چیز بگم این قضیه غلط املایی ؟! اتفاقا برای منم مهم بود و هست ولی واقعا برای ازدواج بهش فکر نکرده بودم... خیلی وقتا از روی ایمیل نوشتن یا پیامک یا .... منم متوجه این اشتباهات فاحش میشم و یکم توی ذوقم میخوره.... البته که غلط املایی هیچ تاثیری توی زندگی نداره...من متوجه منظورتون شدم از چه جهت براتون مهمه..برای منم از همون جهت مهمه...واقعا جالب بود...

به نظر منم در شرایط مشابه دختران کم سن قطعا خواهان بیش تری دارند ولی خب جملتون جالب بود.. دیگه تصمیم گرفتید...

راجب بارداری و بجه دار شدن حقیقتا کاملا این حدسو زدم دقیقا این طرز فکرو داشته باشید با این حال توی پیام قبلیم که حداقلشو گفتم و گر نه همینو حدس میزدم.. حرف من روی اختلاف سن با فرزندان نیست که دلایل منطقی خودتون رو هم اوردید... من میگم یک بچه ریسکش بالاست(چون خودتون هم میگید با این شرایط یک فرزند)...درسته از نظر مالی براش توی خانواده قطعا هیچ کمبود و مشکلی نیست و... ولی به نظرم تک فرزندی بچه ای که تجربه ی زندگی با خواهر و برادر رو نداشته باشه ممکنه در اینده دچار کمبود هایی دیگه بشه... از طرفی خدا ان شالله همه رو حفظ کنه..ولی وقتی ادم یک فرزند داره اگه خدایی ناکرده اتفاقی براش بیفته دیگه چطوری میخواد دلشو تسکین بده ؟(اخه این اتفاق رو یکی از نزدیک ترین نزدیکانم تجربه کرد که میگم)....اصلا یه چیز دیگه قبول دارید ادم سنش که میره بالا میگن بچه عصای پیری هستش ...فرزند صالح...ان شالله که بازم هیچ پدر و مادری محتاج فرزندش نشه..ولی کسانی که به کهولت سن می رسند وقتی یک فرزند دارند ممکنه اون فرزند نتونه تنهایی جور اینا رو بکشه و ناچار شه اونا رو راهی خانه ی سالمندان کنه... اصلا اینم نه... گیریم این اتفاق ان شالله نیفته.. . به هر حال نمیخوام تلخ صحبت کنم..ولی به هر حال مرگ برای همه اتفاق می افته... فکر میکنم وقتی فرزند تنها باشه بازم نتونه تنهایی غم فراغ والدینشو تحمل کنه ولی وقتی خواهر یا برادر داشته باشه به هم دیگه میتونند تسلی بدند...

بر خلاف ایده ی شما راجب زمان فرزند دار شدن که درست حدس زدم...واقعا فکر نمی کردم راجب کار این قدر خوب و راحت کنار بیاید...واقعا خیلی خوبه... فکر می کردم اینو دیگه هیچ مدله راضی نشید.... ان شالله همرستون از نظر مالی اون قدر شما رو تامین کنه که نیاز به کار نداشته باشید.. اخه بعضی خانم ها هستند بازم دیدم که میگم...میگن که من حتی اگه از نظر مالی تامین باشم میخوام برم سر کار ! نمیتونم توی خونه بشینم ؟!


راجب شن بله درسته یه دختر 18 ساله و یه پسر 18 ساله خیلی رفتار های متفاوتی میتونند داشته باشند ولی از یک سنی به بعد دیگه این اختلاف تموم میشه...مثلا سن 28 به بعد که دیگه حتمی هستش به نظرم و شخصیت هر دو کامل شکل گرفته..و اگه یه پسر 28 ساله رفتارش پختگی نداشته باشه فکر نمیکنم بخواد تا چند سال دیگه هم اتفاق خاصی بیفته... ولی در رفتار های یه پسر مثلا 18 تا 28 قطعا کلی میتونه فرق کنه.و توی اون بازه ها به نظرم بیش تر اختلاف سن مطرح هست و ضروروی.

من فکر میکنم برای بعضی ها داره سو تفاهم پیدا میشه...یا تاپیک شما رو کامل نخوندن یا چی میدونم... به هر حال هر ادمی میتونه ارزش هایی برای خودش داشته باشه که شایدم لزوما درست یا غلط نباشه ولی برای خودش قابل احترام باشه.و دیدگاه شما هم راجب ازدواج از این قاعده مستثنی نیست.
.
.
.