تزلزل در تصميم گيري تحت تاثير خانواده

[Mehrnaz.69]

سلام
با توجه به روحیاتی که دارید و اینکه در گذشته سابقه این چنین کارهایی رو داشتید و به چند ساعت نکشیده خودتون برگشتید و ذهنیتی که این آقا از شما دارن و فکر میکنن که چه قدر دمدمی مزاج هستید یه روز خوب و روز بعد قهر و....و همچنین شخصیت مغرور این آقا، تصمیم به قطع این رابطه بدون پاسخ دادن به سوالات و گام هایی که عرض میکنم منطقی به نظر نمیرسه.حداقل این بار به جای یه تصمیم احساسی، یه تصمیمی بگیرید مبتنی بر عقل و تدبیر.
تصمیمی که اگه بعدها به اون فکر کردید نگید وای چه کار احمقانه ای کردم و بتونید پیش خودتون از این تصمیم دفاع کنید.
شما ابتدا باید یه بار بشینید معیاراتون رو لیست کنید و ببینید چقدر این آقا با معیارهای شما تطابق داره. اون چیزی که تا حالا از شخصیت ایشون گفتید من نکته مثبتی ندیدم.
یه شخصیت بی مسئولیت که خیلی راحت جا میزنه و جلسه خواستگاری رو کنسل میکنه.
یه شخصیتی که به لحاظ شخصیتی به یه استقلال فکری نرسیده ...
پس گام اول اینه که یه بار این آقا رو با معیاراتون بسنجید ببینید که اصل این کار یعنی وصلت با این آقا منطقی و عاقلانه هست یا خیر؟
اگه به این نتیجه رسیدید که این آقا نمیتونه گزینه مناسبی برای شما باشه، که باید سیاستی در پیش بگیرید که این آقا رو کامل فراموش کنید .
این کار خیلی سختیه ولی از اون دفعه قبل که تصمیم جدایی گرفتید راحتتره.
دفعه قبل به این نتیجه نرسیده بودید که این آقا مناسب شما نیست ولی این بار به این جمع بندی رسیدید که ایشون گزینه مناسبی نیست،
دفعه قبل احساس حقارت از کار این آقا کردید ولی این بار ابتکار عمل دست شما بود که جدا بشید. و اون حس رو ندارید.
منظور اینکه جدایی توی این مرحله هر چند سخت ولی به سختی دفعه قبل نبایستی باشه.
ولی اگه به این نتیجه رسیدید که این آقا گزینه مناسبی برای شماست. بایستی این بار به سوالای زیر جواب بدید
1: این آقا برای رسیدن شما چه گام هایی مثبتی رو برداشته؟
2: دلایلی که اطرافیانشون برای منصرف کردن ایشون گفتن چی بوده؟
3:شما چه گام هایی توی این مدت برای رفع ابهاماتی که ایشون رو دو دل کرده برداشتید؟
بدون پاسخ به این سوالات نمیشه درست در این خصوص نظر داد.

كاملا درسته
ببينيد من واقعا شخصيتشو و برخورد اجتماعيش رو دوست دارم
قطعا هيچ ادم بي نقصي توي دنيا وجود نداره
شايد بخوايم عقلاني بسنجيم موقعيت بهتر از اون داشته باشم
ولي امير مسعود عزيز من ادمي هستم كه به ندرت به كسي حس پيدا ميكنم
من قبل از اين اقا يه خواستگار ديگه داشتم كه شايد موقعيتي و اخلاقي بهتر بود شرايطش
ولي من اصلا نميتونستم بپذيرمش
كلي گريه زاري كردو... ولي من حالم ازش بهم ميخورد
يعني چون كسي هست كه تونستم دوستش داشته باشم حاضرم چشمم رو رو يه سري چيزا ببندم
ولي نميتونم تحمل كنم افراد ديگه تو زندگيم دخالت كنن و همسرمو تو تصميم گيرياش دو دل كنن
اونم پيش خودش ميگه خانواده من عاشقمن و هرچي ميگن صلاحمو ميخوان

اينم بگم كه خانوادش اصلا با ازدواج ما مستقيما مخالفت نميكنن چون هيچ عيبي رو من نتونستن بذارن
پدر و مادرش كه عاشق من هستن و منم عاشقشونم
فقط اينو ميدونم كه خواهرش ميگه الان سنت كمه
تا ٣٧-٣٨ سالگي واسه ازدواج صبر كن 😳
كه البته خودش ميگه من از تنهايي خسته شدم
نميخوام بيشتر از اين تنها بمونم
ضمنا اينكه اين اقا اصلا نسبت به ازدواج با من به نظر نميرسه دودل شده باشه
چون همش ميگه ازدواج كه كرديم اينكارو ميكنيم
اونجا ميريم و...
ولي واسه اقدام كردن ترس داره...
بسكه سري قبل ترسوندنش و حس گناه رو بهش القا كردن