1. ملیسای عزیز در ارتباط با مسئله ای که درمورد همکارتون مطرح کردید:درارتباطاتت بادیگران همیشه وهمیشه بایداحساسات وحال خودت رو ارجح قرار بدی در مورد مثالی که شما زدی همکار شما درجمع حرفی زده که شما رنجیدی در حالیکه اعتقاد داری اون منظوری نداشته خوب اینکه اون منظوری داشته یا نداشته واینکه دلش پاکه ومدت زیادیه که میشناسیش وهزار ویک دلیل دیگه که ممکنه در ذهن شما مطرح شده باشه همه اینها در برابر احساس وحال شما در درجه ضعیفتری از اعتبار قرار میگیره شما رنجیدی وحال شما بدشد همون وقت باید به ایشون اعتراض میکردی بسته به موقعیت با زبون نرم ولبخند یا نگاهی جدی ورنجیده و صحت حرفش رو در مورد خودت تکذیب میکردی یا حالا که گذشته اگر صلاح میدونی رنجشت رو باهاش درمیون بزاری ویا اگر فکر میکنی که دیر شده فراموشش کن وبه چشم یه تجربه آموزنده در نظر بگیرش کم کم که تمرین کنی یاد میگیری ومیبینی که فقط وفقط با چند جمله و نگاه وچهره رنجیدهک ه در اون موقعیت بیان میکنی از احساسات بد وخشم وهزاران فکر منفی دنباله دار وطولانی مدت خلاص شدی موفق باشی عزیزم