با شما عزیزان در مورد اینکه خیانت آقایان بیشتر دیده می شود موافقم ولی در حال حاضر، در این دور و زمان دیگر خیانت خانم ها هم دست کمی از آقایان ندارد.

یک فرق بزرگ این که هست که خانم ها در صورت خیانت شوهر، آن به صورت گسترده افشا می کنند. در صورتی که آقایان در صورت خیانت زن برای حفظ آبروی خود و خانم آن را مخفی کرده و حتی در صورت طلاق نیز از بیان آن به عنوان دلیل خودداری می کنند.

مطلب دیگری که باید نظر گرفت این است که خیانت آقایان بیشتر آشکار میشود چون خانم ها بیشتر در این مورد مراقب هستن و به خیانت شوهرانشان پی می برند. در حالی که اکثریت قریب به یقین آقایان به همسرانشان اعتماد کرده و گمان به خیانت زن نمی برند. از این رو بسیاری از خیانت های خانم ها اصلا فاش نشده و یا برای مدت زیادی چه بسا سال ها سربسته میماند. در نتیجه نسبت خیانت خانم ها به آقایان آنقدرها هم کم نیست بلکه کمتر آشکار شده و کمتر از آن نیز بیان می شود.

با نگاهی هر چند اجمالی به پرونده ها و موارد خیانت هایی که گزارش می شود (از قبیل مواردی که در این سایت ذکر شده) می توان به مسائلی که اشاره نمودم پی برد.

البته عرایض بنده نفی بر پاکی خانم های ایرانی نیست و کمتر کسی خواهد بود که پاکی و از خود گذشتگی خانم های ایرانی از جمله مادران زحمتکشمان را انکار کند.

با این همه، با خیانت به عنوان مشکل خانواده و جامعه نباید با خوشبینی بیش از حد و یا متعصبانه برخورد گردد بلکه باید نگاه و گرایشی واقع بینانه به این موضوع داشت و نفی گسترش خیانت زن در طول سال های اخیر و سرپوش گذاشتن بر آن هم کمکی به این مساله نمی کند.

باز هم تاکید میکنم خیانت از هر نوعش بد است و هدف ما نیز برچسب خائن زدن به هیچیک از دو جنس نیست.

در آخر، نگرانی های ایجاد شده در دختران و پسران جوان نیز تا حدی منطقی و بجا بوده و خود کمک به تصمیم گیری های بهتر می کند ولی در عین حال نباید حالت بیمارگونه به خود بگیرد.

اعتدال رمز پیروزیست.