این که داری رو خودت کار میکنی خیلی خوبه.
حقیقتش انتظار داشتم گارد بگیری و با حالت تدافعی بخوای از اشتباهاتت دفاع کنی.
ولی خوشبختانه تو این مورد اشتباه کردم و تو با منطق شروع کردی به خودسازی.

در کنار همه اخلاقای غیرمثبتی که تو پست قبلی ازت خواستم مرتفعش کنی, یه مورد حیاتی هم بهت میگم حتما روش کار کن:

گفتی داری شدیدا سرد میشی.
از این جملت بترس. یه زنگ خطره.
اگه واقعا سرد بشی فاتحه زندگیت خوندس.
ببین دوست من, از هنرهای زنونگیت, عشوه و ناز و کرشمه و لباسهای خونگی جذاب و شوخی جنسی که سکس ختم میشه حتما استفاده کن.
اینطور هم شعله عشقو تو دل شوهرت شعله ور میکنی و هم کم کم خودتو از این سردی جدا میکنی. دوستمون درست گفت دنبال شخم زدن گذشته نباش به درک هر حرفی بوده و الان نیست. مهم امروزه. زن باش. زن بودن یه هنره. با چنتا عشوه و لباسای سکسی و شوخی و خنده ای که با مهارت به سکس برسونیش زندگیت از این رو به اون رو میشه.
به جای اخم و دعوا و فکر کردن به اشتباهات گذشته و اینه دق شدن, شروع کن به ساخت و ساز زندگیت با هنر زنونگیت.
من به عنوان یه مرد میگم مردا شدیدا جلو ناز و غمزه و عشوه و لاس زدن زن ضعیفن و حتی اگه تو اوج ناراحتی هم باشن از این کارای زن به قدری انرژی میگیرن که در کلام نمیگنجه.

پس غر غر و بزار کنار
گذشته و اتفاقات تلخ فراموش کن
از بازگویی و فکر کردن به رفتارای منفی مثل همین زدن زیر قول همسرت فاصله بگیر
روحیتو شاد ک
اخماتو باز کن
نوع رفتارت تو منزل رو تغییر بده
لباسهای تحریک کننده بپوش
واسه شوهرت دلبری کن
از همه هنر زنونگیت استفاده کن
و مهمتر از همه:
"از همین امروز با شوهرت رفیق باش"