سلام دوست عزيز -ماهي
مشكل عمده جوامع مثل ما اينه كه : بجاي اينكه از داشته ها و فرصتهامون بهره ببريم و استفاده كنيم و لذت ببريم تا با روحيه رضايتمند و شاد فرصتهاي زندگي براي پيشرفت و جلو رفتن را بقاپيم و زندگيمون را تكميل كنيم ! هميشه خدا فكرمون درگير و مشغول نداشته ها وايكاش و اگر و اماها ميشود و تمام فرصتهاي زندگيرا نميبينيم و از دست ميدهيم و اندوخته مان از قبل كمتر ميشود . آخر اين چه مبارزه و جدلي است كه با خود داريم و ميخواهيم خودمان را نابود كنيم ؟ بچه ها بياييد با خودمان منصف باشيم خودمان را دوست داشته باشيم به خودمان بعنوان ابزار نگاه نكنيم بعنوان انساني كه سلامتي دارد و ميخواهد از هر چه دارد لذت ببرد و زندگي كند نگاه كنيم البته منظور از سلامتي حتي زنده بودن و نفس كشيدن هست گرچه نقص و بيماري هم داشته باشيم من منظورم آن قسمتي از وجودمان است كه هست و زنده است؟
اگر عروسي در تالار نگيريم چه ميشود؟؟؟؟ اگر عروسي نگيريم چه ميشود؟؟ اگر خريد هزيه ببر و غير ضروري نكنيم چه ميشود ؟؟ همه اينهارا ببهانه اين ميكنيم كه ميخواهيم لذتشو ببريم حال آنكه لذت واقعي محبت و درك و در كنار هم بودن هيچ نيازي به اينها ندارد.لذت واقعي به اين است كه دو همسر در كنار هم باشند و با تلاشي كه در حد توان و امكان و فرصتها دارند انجام بدهند و آنچه دوست دارند را تهيه كنند و باهاش لذت ببرند.
هيچ ايرادي ندارد يك جفت با محبت در يك اتاق زندگي كنند، در پيش عزيزانشون زندگي كنند با خانوادشون زندگي كنند و در خانه ومحل كم هزينه و مستقل زندگي كنند ؟.... مهم انتخاب يك شرايط معقول و قابل تحمل و خوب بودن و استفاده از فرصتا براي دستيافتن تدريجي به آنچه لازم دارند است.بجاي فكر كردن به خواسته ها و نداشته ها فقط به چگونگي بهره بردن از زمان و فرصتها باشيد .طولاني شد ببخشيد
علاقه مندی ها (Bookmarks)