بانوی مهر وقتی پستاتو خوندم فقط داشتم حرص میخوردم. عزیز من تو.مادری در قبال اون بچه توی وجودت و پسرت مسوولی. به شما چه ربطی داره که لباسهای دامادتو بشوری. برای خواهرت متاسفم که متوجه نیست همسرش چه آدم بی ادبیه که لباساشو پرت میکنه تو حموم که خواهر زن و مادرزنش بشورن.
تو.نباید اینقدر از خود گذشتگی کنی. به نظر من تو خودت رو دوست نداری که اگه داشتی این بلاهارو سر خودت نمیاوردی. دلسوزی برای خانواده خوبه اما تا جایی که به خودت آسیب نزنه. تو داری خودت رو آب میکنی بعد هم انتظار داری همه قدرتو بدونن که تو خیلی دلسوزی. اگه دنبال محبت خانواده ات هستی این راهش نیست.
آدم همون توجهی رو از دیگران میگیره که خودش رو لایق اون نشون میده. وقتی تو به وجود خودت بی اعتنایی میکنی دیگران هم با تو همینکار رو میکنن.
علاقه مندی ها (Bookmarks)