شما بیست و پنج ساله ای، درسته ؟
با این حساب اون دختر هم پونزده سالشه.
و دو سه ساله که درگیر این ماجرا هستی.
رابطه نداشتن با کسی که بهش علاقمندی، خیلی وقت ها باعث میشه در موردش رویاپردازی داشته باشی و اون شخص رو خیلی بهتر از اونچه واقعا هست تصور کنی،
به همین خاطر عشق و علاقت روز به روز بیشتر میشه.
و چون طولانی مدت هست، تبدیل به یه درد مزمن، یا یه احساس غم خوشایند میشه.
اتفاقا هرچقدر معشوقت کمتر بروز بیرونی داشته باشه این مسئله پررنگ تر میشه. (برای همینه که خانوما وقتی حرف نمی زنن جذاب ترن!)
عشق به معشوق کم سن و سال شما هم با همین تفاسیر قابل درکه.
توصیه میکنم خطر عشق های مزمن رو جدی بگیری.
ضمن اینکه نباید اجازه بدی علاقت به این دختر، علنی و عمومی بشه، ممکنه بعدا برات دردسر بشه.
حقیقتی وجود نداره که بخوای از زبون این دختر بشنوی.
دخترا توی این سن به شدت تابع خونوادشون هستن.
اگر هم احساسی بهت داشته باشه خیلی قابل پیگیری نیست.
من پیشنهاد میکنم بیشتر مراقب خودت باشی.
وقتی تو نیستی
نه هست های ما
چونانکه بایدند
نه بایدها . . .
هر روز بی تو
روز مباداست!
علاقه مندی ها (Bookmarks)