فک مبکنم تمام زندگیم اشتباه کردم

[گیسو کمند]

سلام لایف عزیز

***شما زیادی از خواسته هاتون زدید و خیلی وقته یک سری لذتها که حق هر زنیه توی زندگیتون نیست ، بخاطر همینم احساس فنا شدن و غیره دارید.

***اگر همسرتون بیشتر از اینها کار میکرد این حس رو نداشتید ولی اتلاف وقت کردن همسرتون بیشتر به این حس دامن میزنه .

***شما نسبت به زندگی سرد شدید و ممکنه سردتر هم بشید یا حتی به تنفر برسید چون همسرتون باعثشه و ایشونو خود خواه میبینید.

***دقیقا بلایی که سر من اومد البته خیلی خیلی بدترش و داشتم مهریمو میزاشتم برای اجرا ، چاره چیه؟

عزیزم میدونم همسرت نباید اینقدر راحت وقت کشی کنه اما شما باید هم کمکش کنی(کمک مالی ابدا فقط کمک عاطفی) هم باید تلنگر بزرگی بهش بزنی مخصوصا که تا حالا سکوت کردی خوب جواب خواهد داد.

***خدا رو شکر که پای خانواده ها رو به زندگیتون باز نکردید پس خیلی جلوتر از بقیه هستید منم مثل شما هیچ وقت پیش خانوادم چیزی نگفتم از این به بعد هم چیزی نگو .

همسر بی مسئولیت بیکار مقروض پر رو ی پرتوقع و ناسپاس من که از همه بدتر دروغگو و سایلنت بود شده همون پسر مهربان کاری مسئولیت پذیر و صادق خیلی هم کم توقع و ...

کاش تاپیکمو پاک نمیکردم تا پست آقای به دنبال خوشبختی رو میخوندید پستی که 10 ها مرتبه از روش خوندم و گریه کردم ، درست زمانی که نه گریه میکردم نه عاشق بودم نه چیزی برای از دست داشتن داشتم مثل یخ بودم شکست خورده و داغون خودم رو مطلقه میدیم یا ویران شده.

من به کسی چیزی نگفته بودم خیلی کم و سربسته به یکی از خواهرام همین ، من کار میکردمو به همسرم کمک میکردم ، نمیزاشتم خانوادش سرزنشش کنند بهش محبت میکردم با همه اینها دیگه صبرم تموم میشد و گاهی هم....

اگه زمان به عقب برمیگشت هیچوقت تحقیرش نمیکردم ، به همون خواهرم حتی چیزی نمیگفتم ، مدام نمیگفتم تو به چه دردی میخوردی تو هیچی نیستی ، تو یه جاه طلبی که داری از من سواری میگیری

این خونه از صدقه سریه منه ،نمیگفتم تو حق منو خوردی حیف من،نمیگفتم تعقیبت کردم دیدم که سرکار نمیری ، مدیریت خرج خونه رو به دست نمیگرفتم، از کسی پول قرض نمیکردم قسطها رو پرداخت نمیکردم ،

زندگیمو به قیمت آبرو داری به روش خودم داغون نمیکردم ، میزاشتم قسطها عقب بیافته و همه بفهمن ما پول نداریم ما برنج نداریم ما پول تاکسی و بنزین نداریم من نمیام عروسی چون لباس شب ندارم آرایشگاه و.. نرفتم

اما نمیزاشتم کسی فکر کنه همسرم بی مسئولیته به همسرم حق میدادم تشویقش میکردم میگفتم خیلی زندگیها اینطور بوده اشکالی نداره شبها تا صبح گریه نکن سکوت نکن توی خودت نریز من به تو احتیاج دارم

من گریه هاشو ندیدم به خدا حالا میبینم همسر زیبای ورزشکار کم سن من موهاش سفید شده هیکلش مثل قبلا نیست اون فقط 27سالشه و از 22-3 سالگی درگیر منه، من هیچ وقت فکر نکرم همسرم زمان مجردی

بسیار اهل سفر بوده و شاد،حالا 4ساله مسافرت نرفته تفریح نداشته اون که با دوستاش پی خوش گذرونی نمیرفت اون فقط میخواست زودتر زندگیش روی غلطک بیافته اون داشت دست و پا میزد،اگه کار موردنظرشو پیدا

کنه هم شب کار میکنه هم روز فقط باید منه احمق یکم به خودم و او کمتر سختگیری میکردم با تدبیر جلو میرفتم ، خودمو جلو نمیانداختم و هرچیزی رو آبروریزی نمیدونستم .

بعدا بازم بهت سر میزنم ، خیلی مواظب خودت باش*خواسته ها تو کم کم از راهش بهش بگو*هییچ تصمیمی هم براش نگیر*بزار یاد بگیره راهشو پیدا کنه بزار بفهمه تو چه نیازهایی داری بدون تحقیر کردنش