هر وقت تونستی خودت رو دوست داشته باشی ، خودت به خودت محبت کنی ، بی منت به دیگران محبت کنی، بدون اینکه توقع جبران از همسرت داشته باشی ، خود به خود همه چی درست میشه ، این قانون طبیعته.
پافشاری و حساسیت زیاد روی چیزی هم ، اونو دست نیافتنی تر میکنه. اینم یه قانونه.
به هیچ وجه نمیتونی به زور از کسی محبت بخوای ، حتی اگه اون شخص همسرت باشه.
محبت با محبت به وجود میاد ، از قدیم هم گفتن که محبت ، محبت میاره. الخصوص محبتی که انتظار نداشته باشی برات جبران کنن.
با صحبت و مشاوره هم حل نمیشه. روش های محبت کردن به همسرو یاد بگیر و اجرا کن.
هیچ چیز مثل لبخند همیشگی و در همه شرایط معجزه نمیکنه.
میتونستی به جای اینکه بیای خونه و دعوا راه بندازی ، به همسرت بگی : وای چقدر خوشحال شدم که دوس داشتی تو 24 ساعت آخر عمرت ، من کنارت باشم و همسفرت باشم ، چقدر خوشحال شدم که دوس داشتی با من کنار خانوادت باشی.
چقدر خوبه که تا آخرین لحظه دوس داری کنارم باشی.
با این حرفها داری غیر مستقیم به همسرت تلقین میکنی که چقدر دوستت داره.
باید با رفتارهات بهش بفهونی که نیاز به محبت کلامی داری.
مثلا خاطره اولین باری که بهت گفت دوستت داره رو تکرار کن و نشون بده که چقدر خوشحال بودی و . . . .








علاقه مندی ها (Bookmarks)