نیاز به همفکری برای منشا مشکلاتم: حس اینکه هیچوقت مهم نبودم

[m.reza91]

سلام مینوش
خوبی ؟ هر ازگاهی به پروفایلت سر میزدم هر چند مخفی هستی ولی میتونم بفهمم چه زمانایی میای تو سایت و میری ! یادی از ما فقرا بکن هر چند وقت یکبار ! :)
تولدتم آخرای بهمنه اگه تا اون موقع نبودم یا جوری نبود که بتونیم برات جشن بگیریم، پیشاپیش تبریک میگم

نه خونواده و نه هیچکس دیگه

مهم اینه که خودت برای خودت مهم باشی برای خودت وقت بذاری نه اینکه الزاما مورد توجه کسی باشی تا حس ارزشمندی پیدا کنی. نکته ی مهم در خصوص خانوادت اینه که شاید اصلا بلد نیستند باهات ارتباط برقرار کنند، نه با تو ،بلکه با هیچ کس دیگه ای ، از جمله خودشون؛ ولی در درونشون حتما به تو فکر می کنند مگه غیر از اینم میشه؟ پس اینکه اونا نمیتونند در مورد تو احساساتشونو درست بروز بدند دلیل بر بی ارزش بودن تو برای اونها نیست از همه مهمتر صرف نظر از این ضعف ارتباطیه به طور مطلق دلیل بر بی ارزش بودن تو هم نیست.
کاملا درک میکنم، خیلی سخته اطرافت آدمایی باشند که نتونی روشون حساب کنی یا حرفاتو بهشون بزنی اما باز این مساله ربطی به نتیجه گیری ای که می کنی نداره . سرگرم شدن به کارایی که همیشه دوست داشتی انجام بدی حتی از زمان کودکیت، تشویق خودت ( مثلا یه کار کوچیک کردی به خودت یه آفرین ساده بگو) را ه های خوبی هستند. نزدیک شدن به خدا هم یه راه دیگه است ،یادمه سال پیش میگفتی آثار یکی از شعرای عرفانی رو میخوندی حافظ یا مولانا دقیقا یادم نیست کدومشون بود، به هر حال هنوزم اینکار رو میکنی؟ اینم راه خوبیه چون راه دوست داشتن رو یاد می گیری همون چیزی که بهش احتیاج داری.

ببخشید نمیتونم کمکی بکنم فقط میخواستم یه چیزی گفته باشم.