درود بانو
الان مسئله ای که بوجود آمده رابطه ای که شکل گرفته بقول خودتان هرچقدر هم که تلاش کنیدایجاد وابستگی درش بوجود آمده بنظر منب شخصه بهتره بشینید تصمیم قطعی بگیری یا به این رابطه ادامه بدید البته هدف مشخص باشه یا کلا بزارینش کنار.شوخی نیست شما الان 31 سال سن دارید دختر 18 ساله نیستید که بقول خودتان سختگیر هستید شرایطی که دارید از نظر شخصی خوبه مقداری روی معیارهایی که دارید بهتره بازنگری انجام بدید.اینکه بشینیم و منتظر باشیم فردی با مشخصات کامل با توجه به معیارهایی که داریم به خواستگاریمان بیاید تا مورد موافقتمان قرار بگیرد در بسیاری از مواقع اگر انعطاف پذیر نباشیم شاید تا آخر عمر مجرد باقی بمانیم و فرصت های خوب را از دست بدهیم حالا چه پسر باشه و چه دختر.
ایشون دانسجوی دکترا هستن 33 ساله و شاغل اونوقت خانواده اش میخواد براش تصمیم بگیره با کی ازدواج بکنه؟!!
در مورد شما فقط این مسئله را خوب می دانم شما یک دختر هستید و بهترین سن برای مادر شدن نهایت تا 35 سالگی هستش و به بعدش باید زیر نظر دکتر باشه ولی یک مرد تا سن بسیار بالاتری فرصت تجربه پدر شدن را داره پس عمرت را صرف رابطه ای نکن که شانس بقیه موارد را ازت بگیره.مگر اینکه کیس دیگه ای نباشه ولی در هر صورت بنظر من شما یکم عقب بکش بزار اول ایشون تکلیف خودش با خانوادش مشخص بهش اگر توانست خانواده خودش را راضی کنه و اقدام کنند به خواتسگاری کردن رسمی اونوقت بهتر میتوانی روی این موضوع تمرکز بکنی و انرژی بزاری.
شما یک لطفی کن معیارهای خودت را برای انتخاب شریک زندگیت بر اساس اولویت بنویس همراه با توضیح باشه مثلا
سن:.............
اخلاق:...............
تحصیلات:.............
خانواده:..........
از نظر مذهبی:.........
شغلی:......
کلا دقیق بنویس.نظر شخصی من اینه بهتره حداقل توی زمینه ازدواج چه دختر و چه پسر انعطاف از خودشان نشان بدهند
علاقه مندی ها (Bookmarks)