سلام دوست خوبم.
چقدر خوب که خودتون متوجه شدید. این خودش خیلی خوبه چون متاسفانه بعضی افراد همین حالات رو دارن ولی انگار که نه انگار. اصلا ایرادهای خودشون رو نمی بینند و روز به روز هم در زندگی ناراضی تر میشن و همینطور به مرور دوستاشون رو هم از دست میدن.
دوست خوبم. یکی از علل بسیار مهم این حالت، کمبود عزت نفس است. چرا که اگر شما به خودت و داشته هات ارزش بدی و خودت رو با وجود تمام نقطه قوت و ضعف هات قبول داشته باشی، دیگه نیازی به این که دیگری از شما بهتر نباشه که حالتون خوب بمونه و احساس خوبی داشته باشید هرگز نخواهید داشت. چون کمبودی در خودت نمی بینی.
وقتی خودتو ضعیف و کمتر از بقیه بدونی، همین حالت هم ممکنه پیش بیاد.
من خودم از آدمهایی که مدام چشمشون به داشته های دیگرانه و نمیتونن پیشرفت و ... دیگری رو تحمل کنن اذیت میشم و معمولا ارتباطم رو با این آدما کم میکنم چون معتقدم خیرخواهی اصل و پایه یک ارتباطه.
جالبه بدونی دنیا هیچوقت روی خوشی به فردی که برای دیگران خوب نمیخواد و مدام در حال مقایسه است نشون نمیده.
جالبه بدونی که این چرخه کاملا برقراره و اتفاقا اگر از داشته ها و شادی دیگری از ته دل شاد بشیم و براشون از صمیم قلب خوب بخوایم، این خیر و خوبی ها به زندگی خودمون هم میاد.
من آدمهای این جوری کم ندیدم و واقعا دیدم که نیت خوبشون برای دیگری، چه برکاتی برای خودشون داشته.
از طرف دیگه ما همه به هم ربط داریم هر چند نامرئی باشه اما مطمئن باش اگر کسی از شما زیباتر یا موفق تره، باید خدا رو شکر کنی چون تاثیر مثبتی حتی غیرمستقیم بر زندگی شما هم می ذاره.
و در یک کلام قانون دنیا بر خیرخواهی و عشق استواره که اگر ازش سر باز بزنی، تبعاتش قبل از هر چیز متوجه خودت میشه.
سعی کن استانداردها و ارزشهای خودت رو خودت تعریف کنی و هدفت پیروزی و رقابت با خودت باشه. به نظر من این بهترین نوعه رقابته چون سالم تره و تو رو از خودت دور که نمی کنه، برعکس نزدیک میکنه و حس رضایت رو هم برات به ارمغان میاره. چون با توجه به توان و داشته های خودت رشد میکنی.
امیدوارم تونسته باشم اونچه که میخواستم رو بهت منتقل کنم.
موفق باشی عزیزم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)