درود بانو
2 حالت بیشتر نداره
1.یا مقصر هستی و عذرخواهی میکنی اگه قبول کردن رابطه برقرار میشه نکردن هم حداقل عذرخواهی کردی
2.دوری دوستی
ما تیو قرن بیست و یک داریم زندگی میکنیم چند سال مگه میخوایم عمر کنیم خوب ناراحتی و درگیری پیش میاد همان روش شوهرت را استفاده کن خانواده وقتی معنا داره که در آن آرامش و دوستی و اعتماد و احترام باشه وقتی نیست پس معنایی نداره این رابطه ها ادامه داشته باشه که بیشتر استرس و اضطراب و توهین درش حکمفرما هست.
البته بازم بگم بشرطی که واقعا مقصر نباشید.
بهتره بزارید فعلا همینطوری باقی بماند شاید بعدها بهتر شد.
در مورد فرزند جاریتون خوب بچه دار بشه ؟!! شما باید بشینی واسه یکماه دیگه که معلوم نیست که مرده و کی زنده هستش همش بزنی توی سر خودت و زندگی رو بخودت و شوهرت زهر مار کنی؟!!!
والا بخدا تعجب میکنم رابطه بهم خورده خوب اصلا مهم نیست بزار بهم بخوره مگه قبلش چه تحفه ای بوده؟ بچسب به زندگیت و شوهرت درضمن توی رابطه با شوهرت درست رفتار کن لطفا این طفلی چه گناهی کرده یک همچین خانواده ای داره.
در مورد پاراگراف آخر:خدا رحمت کنه پدر و مادر شما را.ولی یک سوال شما توی دوران مجردی پدر و مادر نداشتید چیکار میکردید؟اینهمه آدم پدر و مادر ندارن چیکار میکنن میزنن توی سرو صورت خودشان یا میزنن به بر و بیابان؟ شما از الان فکر کن فقط خودتی و شوهرت والسلام تمام شد و رفت برو بچسب به زندگیت اینهمه هم اون شوهرت را زجر نده بخدا گناه داره بزار زمان بگذره و بسپر دست شوهرت خودش می داند چه کاری بهتره و خانواده خودش را بهتر میشناسه.
به اینم فکر نکن جواب ندادی بهشان و غرورت شکسته شده چون اگه یکروز کامل هم حرف بزنی اصلا و ابدا تیو طرز فکرشان نسبت بخودت و شوهرت تاثیر نداره پس بشین بجای حرص زدن یک زندگی خوب و عشاقانه همراه با شوهرت بساز
دوتعریف جدید و جالب ﮐﻪ خوب است به عمقش فکر کنیم:
ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ؛ ﯾﻌﻨﯽ، ﺗﻨﺒﯿﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ!
ﮐﯿﻨﻪ؛ ﯾﻌﻨﯽ، ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺯﻫﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺸﺘﻦ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ!
ﻫﯿﭻ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﺪ،
ﻣﮕﺮ ﺁﻧﮑﻪ ﺩﻭ ﺑﺎﺭ ﺯﺍﺩﻩ ﺷﻮﺩ:
ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭ خویش
ﻭ ﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ
ﺍﺯ خویشتن ﺧﻮﯾش ،ﺗﺎ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺩﺭﻭﻧﺶ ،
در زﺍﯾﺶ ﺩﻭﻡ، ﻫﻮﯾﺪﺍ ﺷﻮﺩ
ﻭ ﺣﯿﺎﺕ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺍﻭ ﺁﻏﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ !
علاقه مندی ها (Bookmarks)