بانوی عزیز، به نظرم این تاپیک رو دیگه ادامه نده و درخواست بده که تاپیکت رو قفل کنند. اصلا هم دیگه در مورد این مسئله نه در فضای مجازی و نه در فضای واقعی با کسی صحبت و یا درد دل نکن. چون همین صحبتها و پستها باعث میشه این موضوع برات دائم تکرار بشه.
ولی پیش خودت خودت رو سانسور نکن و در ساعات معینی از روز به این اتفاق تلخ فکر کن، حتی اگه لازمه گریه کن، با خودت مهربون باش، انتظار نداشته باش که یهو همه چیز فراموش بشه، اجازه بده زمان بگذره. ولی اینو یادت باشه که فقط یه ساعت مشخص از روز میتونی به این قضیه فکر کنی. بقیه ساعتها رو بذار برای برنامه های کاری و درسی و تفریحی.
مرهم بعضی دردها خویشتن داری و گذر زمان است.
موفق باشی







، انتظار نداشته باش که یهو همه چیز فراموش بشه، اجازه بده زمان بگذره. ولی اینو یادت باشه که فقط یه ساعت مشخص از روز میتونی به این قضیه فکر کنی. بقیه ساعتها رو بذار برای برنامه های کاری و درسی و تفریحی.

علاقه مندی ها (Bookmarks)