سلام دوستان!
از همه دوستان و مخصوصا مدیر همدردی ممنونم بابت راهنمایی هاشون.
حقیقتا خوندن صحبت های شما برام تکان دهنده بود....به طوری که دیشب خیلی عذاب وجدان داشتم....دیروز هم دیگه امکان گذاشتن پست برام وجود نداشت... پیگیر صحبت های دوستان بودم... بسیاری از اشکالاتی که بر من گرفتنید، رو می پذیرم! برای بعضی از حرفها هم جواب دارم اما دیگه انرژی ندارم... تنها در جواب یکی از دوستان که گفته بودند تالار همدردی جای افراطی گری نیست میگم: بنده در صدد نشر و تبلیغ عقاید خانواده م نبودم.... اگر کمی با دقت بیشتری اولین پست بنده رو میخوندید متوجه می شدید که دیدگاه من هم به تعصب بیش از حد مثبت نبوده و نیست.... هرچند پدر و مادرم رو عاشقانه دوست دارم... بگذریم...
دیروز تو همین تالار یه مقاله میخوندم که در مورد افراد کمال گرا بود! دیدم خیلی از نشانه های این افراد در من هست... یه جمله ش خیلی توجهم رو جلب کرد: همیشه در درون این افراد دادگاهی برپاست.... این جمله رو همیشه با گوشت و پوست و خونم درک کردم... اینه که تصمیم گرفتم حضوری برم پیش یک مشاور و بیشتر روی خودم کار کنم... دادگاه درون من برای من کافی هست و دیگه توان تحمل انرژی منفی بیشتری رو ندارم که بخوام در یک فضای عمومی تخطئه بشم... البته گفتم بسیاری از حرفاتون حق بود...و میپذیرم و میدونم باید خیلی خیلی تغییر کنم.... اما ترجیح میدم در یک فضای خصوصی ... و در کنار یک متخصص....
تنها یک خواهش دارم از مدیران تالار!ظاهرا امکان ارسال پیام خصوصی برای من وجود نداشت... البته بنده زیاد هم وارد نیستم .... اما اگر امکانش هست این تاپیک حذف بشه! در صورت امکان مضایقه نفرمایید... ممنونم








علاقه مندی ها (Bookmarks)