سلام دوست عزيز. خود بىمار پندارى از هرچى بىمارى بدتر. الان دقىقا چه احساسى داريد و از چه چيزى ناراحتيد؟خانوادتون چند نفرى و الان کجا هستند؟ علاىقتون چىست؟ ىعنى شما عاشق دوستتون بوديد و بعد از رفتنش احساس تنهاىى کردىد؟ حتى امکان صحبت با تلفن ىا اينتر با دوستان وجود ندارد؟ اگر دوست داريد با مردم در تعامل باشيد و فکر مىکنيد حالتون بهتر مىشه بعد از ظهر ها بريد سر کار حتى اگر حقوقش کم باشه هم ىه پسنداز داريد هم کم کم ااحساستون تغىىر مىکند