ترس و دلشوره در دوران نامزدی

[3zar]

سپاس بی کران از تمامی دوستان با نظراتشون

دوستی فرمود دوست دختر داشتم باید بگم در حد چند روز که خودم به قولی زدم زیرش چون واقعا علاقه ای نداشتم بیشتر اذیت میشدم تا لذت ببرم
عزیزی هم فرمودن 800 میلیون پلی نیست در جواب شما باید بگم واسه من خیلیه که از هیچی شروع کردم و همیشه هم خدارو شاکرم که به من این همه لطف داره
حرف شما درسته ولی در صورتی که یکی باباش بهش داده نه یکی مثل من که هیچ کمکی از پدرم نگرفتم بلکه کمکشونم کردم که البته وظیفم بوده
و اما منظورم تو این دوره که مرد متاهل با چند نفر رابطه داره پسر نجیب و پاک نعمت بزرگیه اینم بگم مرد راحت تر و بدون ترس انچنانی میتونه خیانت کنه ولی واسه یه خانم خیلی خیلی مشکله
حالا از این حرفا بگزریم من الان نسبت به نامزدم دیگه حس بدی ندارم بلکه حس خوبی دارم جوری که دوست دارم همیشه پیشش باشم نگاهش میکنم لذت میبرم خانوادش به شدت بهم احترام میزارن شب روز تو فکرشم حرفمو گوش میده از من کم روتره ولی میفهمم که خیلی منو دوست داره که البته منم اونو دوست دارم و ابرازم میکنم
دیگه الان اون حس مسخره که مدام میومد سراغم خیلی کمرنگ تر شده انشاله در اینده ب کل محو بشه
اینم نتیجه ی اینه که نشستم با خودم فکر کردم منطقی یه چند بارم به خودم دری وریم گفتم که خوب جواب داد
تو برخوردم با خانوما وقتی دقت بیشتری میکردم از فاصله نزدیک هیچ کدومشون بی عیب نبودن به قول فدیمیا از دور دل میبرن از نزدیک زهله
حالا ببینیم خدا چی میخاد
حالا شما هم اگه توصیه ای دارید که تو این دوران نامزدی من باید عمل کنم ممنون میشم کمکم کنید