از دید من همه چیز 2 طرفه هستش. یعنی بستگی کاملا مستقیمی به رفتار 2 طرف داره! اگر پسری خونه و ماشین و شغل و شخصیت درست و حسابی داره، اشکالی نداره جهیزیه ی خوب بردن، بالاخره خودتون استفاده میکنین، شمام نبری اگر برادر یا خواهر دیگه ای داشته باشین اونا و زن و بچه و شوهراشون میان میبرن! اما اگر شوهرت خونه و ماشین و شغل و شخصیت درست و حسابی نداره خودتم که میری زیادیشه! چه برسه به جهیزیه! کلا از دید من هر کسی باید ابتدا بشینه فکر کنه که چی میخوام از زندگیم؟کیو دوس دارم؟معیارام چیان؟ و با منطق همه ی اینا رو تو خواستگاراش بررسی کنه که یا ازدواج نکنه یا با کسی هم شان و مطابق میل خودش ازدواج کنه تا سرخورده نشه، چون این حسا که چرا جهاز ببرم و نبرم و اینا از این مورد نشات میگیره که واقعا طرف اون چیزی نیست که میخوای!!!! وگرنه زن و شوهر بعد از خدا نزدیک ترین افراد به هم هستن، هر چی شوهر بخره و زن ببره جفتشون استفاده میکنن و ناراحتی نداره، معمولا وقتی یکی از طرفین زیاده خواه میشه یا توقعات نامعقول داره یا بی فرهنگی و بی ادبی نشون میده و در کل به اصطلاح میخواد زرنگی و رندی کنه این احساس در فرد مقابل ایجاد میشه که شما دارید! عزیزم ببین دارایی های شوهرت الان چقدره (چیزایی که به اسمشه مثل خونه و ماشین و ملک و ... و درامد و شغلش) بعد حدودا 40% همون رو جهیزیه ببر. عزیزم اصل جهیزیه بر مشارکت خانواده هاست یعنی خانواده ی داماد یه چیزایی رو به عهده میگیرن مثل خرید طلای عروس، کمک به خرید خونه و ماشین برای پسر، کمک به انجام خریدای عروس، گرفتن مراسم عروسی و اینچنین، درمقابل خانواده ی عروس هم جهیزیه رو متقبل میشن، شما ببین خانواده ی همسرت چطور جلو میان؟ برات طلا خریدن؟خریدای عروس رو انجام دادن؟ برای خونه و ماشین پسرشون یه کمکی رسوندن؟ عروسیتونو معمولی و ابرومند(نه مجلل) برگزار کردن؟رفتارشون طلبکارانه نیست؟ اون موقع تصمیم بگیر، گفتم که با منطق جلو برو نه احساس!!!








علاقه مندی ها (Bookmarks)