سلام.. همه نوشته هائی که نوشتین در مورد پسر خواهر زاده منم صدق میکنه.. یعنی خواهرزاده من تو این یکسال چن کیلو وزن کم کرده و از شدت بی قراریش به سطوح اومده .. خود ما هم که چن دقیقه ای نگهش میداریم پدرمون و در میاره..
واقعا این جور بچه ها درونشون یه نوع بی قراری هست که هیچ جوره خنثی نمیشه ..نه با بازی نه با خوابیدن و نه شیطنت.. من چن بار بهش گفتم که این ژنتیکیه.. چون پدربزرگش که میشه داماد ما الان که نزدیکه پنجاه سالشه بازم
پر جنب و جوش و فعاله و نمیتونه یه جا بند بشه.. و فک کنم به اون رفته..
پس به خواهرزادمم گفتم که الان اینجوریه ولی بزرگ بشه ادم موفقی خواهد شد ..چون سیستمشون طوریه که دست از تلاش برنمیدارن و صبح تا شب فکر فعالیت و ورزش هستن..به نظر من کمی که بزرگ شد حتما بذاریدش ورزش ..
قطعا ورزشکار خوبی خواهد شد.. پس با این امید این روزهای سخت و تحمل کنید








علاقه مندی ها (Bookmarks)