آقای زندگی خوب، پاسختون عالی بود.
می تونید مرجع علمی ای برای مطالعه بیشتر این دیدگاه معرفی کنید؟
آقای ماهانی من قبلا خیلی زیاد درگیر این موضوع بودم. شاید وظیفه دارم مفصل براتون بنویسم، اما خیلی گرسنمه و ممکنه اینکار به قیمت جونم تموم بشه...
می دونم راضی نیستی، بنابراین فقط نکته اصلی رو می نویسم.
بضاعت و توان واقعی خودت رو پیدا کن. و همون اندازه وقت بذار. مثلا من (در شرایط خاصی که از نظر روانی ضعیف شده بودم) متوجه شدم که می تونم نیم ساعت با تمرکز کار کنم. نه بیشتر. و اینکه ساعت ها به زحمت و اجبار خودم رو پشت میزم نگه می دارم، عملا بی فایده هست.
برنامم رو طوری ریختم که فقط نیم ساعت پشت سر هم کار کنم. خیلی وقتا در روز سه تا نیم ساعت می شد. اما باور کنید همون زندگی من رو متحول کرد.
هنوز یه قطره از جونم مونده، یه چیز دیگه هم بنویسم.
به تفریحاتت بها بده. خیلی از چیزهایی که بعنوان تفریح استفاده می کنی، می تونن فقط سرگرمی های انرژی بر باشن. مثل گشت زدن توی اینترنت، بازی ها و غیره.
بگرد چیزهایی که حقیقتا برات مفرح هستند و ایجاد فرح می کنند رو پیدا کن. مثل آشپزی، نظافت خونه و غیره.
چیزهایی که وقعا فرح ایجاد کنن.
این جسم ما به انرژی نیاز داره که کار کنه. انرژی های معنوی و روانی و غیره. اگه خوب تغذیه ش کنی و بهش فشار نیاری به این حال و روز نمیفته.
حال شما نشونه ی مدت طولانی ای تحمل فشار، و مدت طولانی ای رسیدگی نکردنه.










علاقه مندی ها (Bookmarks)