هیچ ویژگی خوبی شخصیتی ندارم که مثلا بگم این اخلاقم خوبه
درمورد چیزای منفی هم خیلی نمی تونم توضیح بدم
منظورم اینکه آدم مورد قبولی نیستم خودم رو از نظر شخصیتی قبول ندارم.
تصور می کنم که نمی تونم یه فرزند خوب تربیت کنم چون خودم پر از مشکلم
چندتا مورد اینکه
7 سال سابقه کار دارم ولی تو این 7 سال نتونستم جایگاه شغلی خوبی پیدا کنم
همه می گن مظلومم
خسته شدم از بس این صفت رو بهم نسبت میدن
احساس بی عرضه بودن می کنم تو زندگی زناشویی هم شکست خوردم
سرکار در حقم نا حقی بشه نمی تونم دفاع کنم و خودم رو توجیه می کنم که مهم نیست این موضوع و می گذرم ولی واقعیت اینکه نمی تونم دفاع کنم
مثلا در جایگاه یک مادر احتمالا بچه ی بی عرضه ای هم تحویل جامعه خواهم داد.
اعتماد به نفس خوبی دارم ها فکر نکنید اعتماد به نفس ندارم این مواردی که گفتم حقیقت دارن.








علاقه مندی ها (Bookmarks)