سلام..اره رک و پوست کنده مشکلمو بهش گفتم..ولی بهش گفتم که تو قیافت خوبه و من درگیره یک وسواس شدم..اون بدونه من نمیتونه زندگی کنه.خیلی بهم وابسته شده..روی این موضوع هم خیلی اذیت شد.ولی چون عاشقمه نمیتونه ولم کنه..تو پاسخ به سوالای دیگتون هم بگم که من ایشون رو با کسی مقایسه نمیکنم..ویژگی خاصی هم تو قیافشون نیست که خوشم نیاد..درضمن.من همه اولویت های ازدواج رو میدونم..میدونم که علاقه و اخلاق و این چیزا هستن که مهم هستن..وگرنه هرکس یه قیافه ای داره.ایشون هم اتفاقا قیافه ای ندارن که نشه تحمل کرد.قیافه خوبی دارن..همه دور و بریاش هم ازش تعریف میکنن..ولی من نمیدونم چرا اینجوری شدم.....نوشته اصلی توسط نیکیا
علاقه مندی ها (Bookmarks)