سلام
من از اول پیگیر تاپیکهاتون بودم...
وقتی قرار شد بمونی توی زندگیت
وقتی آقای مدیر محترم اومدن و توصیه به موندن کردند تصمیم گرفتم دیگه نیام و تاپیکتون رو نبینم...
تحمل نداشتم ببینم یکی داره انقدر رنج میبره
نمیگم تصمیمتون به موندن یا توصیه ی مدیر محترم اشتباه بود... من از دانش لازم برای درستی و غلطی اون تصمیم برخوردار نبودم...
اما وقتی اومدی و گفتی که جدا شدی نمیدونی چقدر خوشحال شدم... به نظرم از جهنم نجات پیدا کردی... تا میتونی خوشحال باش و به فکر تعقیب کردن آرزوهایی باش که اگر توی اون زندگی مونده بودی به نظرم محال بود بخوای بهشون برسی...
به نظرم باید از خوشحالی داد بزنی...