به عنوان یک خانم :
1- عملیاتی کردن مثال معروف همدردی " گذشتن از چیپس و پفک زندگی جهت رسیدن به خواسته های بزرگتر که همان آرامش است" این را شخصا تجربه کردم در طولانی مدت گفتن چشم به خواسته های همسر نه تنها او را پر رو نمی کند بلکه روحیه گذشت و فداکاری را در همسر تقویت می کند و تمام هم و غمش رفع نیاز ها و خواسته های شما خواهد شد.
در کلامی دیگر در زندگی به سبک اسلامی اطاعت (تاکید می کنم اطاعت) از خواسته های همسر ، شاید در ظاهر شما رو مطیع اوامر همسر و ایشان را فرمانده نشان دهد و لی در اصل شما ملکه ومالک قلب همسرتان خواهید شد .
2- در برابر خواسته های غیر منطقی همسر بهتر است نظر خودمان را جرات مندانه عنوان کنیم و در آخر انتخاب را به عهده همسر بگذاریم و در مقابل انتخاب ایشان پذیرش و انعطاف داشته باشیم.
3- همسرمان را همان گونه که هست بپذیریم بدون انتظار هیچ گونه تغییر ، به خود بگوییم همین است که هست ، حالا زمان آن است که همانگونه که هست او را دوست بداریم و برای عشق ورزی با او ابتکار به خرج دهیم .
4- این گزینه شاید با موارد قبلی کمی در ظاهر متضاد به نظر برسد اما زمانی که تفاوت ها موجب رنجش و یک سری نا هماهنگی ها می شود کارایی زیادی دارد اینکه :
من و همسرم دو نفر هستیم با دو زندگی جدا به موازات همدیگر ، هر دو مستقل ، با افکار ، عقاید ، سلیقه های متفاوت . در این دنیا همسر ما جزیی از زندگی ماست نه همه زندگی ما ، به عنوان منبعی است که می توان از صفر تا صد از آن بهره ببریم. دیگر دست خودمان است با سیاست ها و روش های صحیح بالاترین بهره وری را از کسی که به عنوان شریک راه زندگی انتخاب کرده ایم ببریم یا نه.







پاسخ با نقل قول

علاقه مندی ها (Bookmarks)