برای همین مساله هست که در ازدواج میگن باید فرد رو همونطور که هست بپذیرید و دل به تغییر دیگری نبندید . وحتی اگر وعده و وعیدی داده میشه ، اساس تصمیم باید روی چیزی باشه که فرد مقابل هست نه اون چیزی که دوست دارد در آینده بشود.
این به این مفهوم نیست که آدما در طول زندگی تغییر نمی کنند.اتفاقا بعد زندگی مشترک میتونه خیلی تغییرها بوجود بیاد، اما اساس این تغییر میل درونی فرد به تغییره ونه قول ها و وعده ها.
شما نباید از قول های همسرتان به ابزاری برای حمله به شخصیتش استفاده کنی ((بی مسئولیت،دروغ گو،بی تعهد،....لزومی نداره اینها رو به زبون بگید اگر در فکر شما هم باشه در رفتارت آشکار میشه)). بلکه اگر واقعا می خوای کارموثری انجام بدی در این راستا،باید از قول هاش سرنخی از میل درونی اش بگیری و اگر مایلی،در راه تغییر حامی و همراهش باشی .
قول فقط اراده برای تغییر وتصمیم شروع تغییره اما این تمام تغییر نیست.خودشما چند بار به خودت قول دادی و عمل نکردی؟ و چند بار بعد چند شکست و تصمیم دوباره بالاخره موفق به تغییر شدی؟
![]()










علاقه مندی ها (Bookmarks)