با سلام و احترام
این که گفتید " بیشتر از توانم انتظار دارم" یعنی کامل گرا هستی و داری هی به خودت پیام Be perfect می دی و این جور افراد فکر می کنند موقعی حق دارند خوشحال باشند که کاری کاملا بی نقص انجام داده باشند. شما باید توجه کنی به اون کاری که داری انجام می دی نه چیزی که هنوز باقی مونده و اینکه نگران باشی آیا اصلا امروز می رسم یا نمیرسم. فرد کامل گرا نگاهش به اون نرسیدن هاست بنابراین مدام مضطرب و ناراحت است. باید بدونی هیچ کس نمی تواند کامله کامله کامل باشد. کامل فقط خداست
بهترین کار این هست که تکلیف و برنامه هات رو خیلی بزرگ نکنی (سنگی که نتوان برداشت باید بوسید و گذاشت). اگر کارهاتو را به قسمت های کوچک تقسیم کنی و اون ها را قسمت قسمت انجام بدهی در این صورت ترس از ناقص انجام دادن کار ها به تدریج از درونت می ریزد. مثلا نمی خواد یک مبحث رو کامل بخونی در هر نوبت چند صفحه اش رو بخون.
ضمنا باید سعی کنیم دیدگاه و نگرش ما تلاش گرایی باشد نه نتیجه گرایی. مهم نیست که قوی هستیم یا نیستیم. این مهمه که اعتقاد داشته باشیم که باید قوی باشیم. "هر کس آن است که در پی آنست". این ما رو پیشرفت میده.
علاقه مندی ها (Bookmarks)