ای کاش همسرم تو همین دنیا تقاص کاراش رو بس بده

[mahasty]

بازم سلام.
شما چرا اینقدر عصبی هستید؟! و بدتر اینکه فکر میکنید منم باید اینطور باشم اما میبینید که نیست.
خانم من میدونم چی دارم مینویسم و لحنم شاید خوشایند نباشه اما منطقیه و توهین‌آمیز نیست و اگر سوالی میپرسم ممکنه دوستانه نباشه اما قصدم دونستن جوابشه و کسی رو متهم نمیکنم. حداقل آخر جمله‌هام علامت سوال میزارم و نه تاکید یا جمله متعرضه.

چه تعمیمی؟ من مثال زدم. فیلمهایی که گفتم هیچکدومشون رو ندیدم اما اولی از تلویزیون ایران سالها پیش پخش میشد. گمونم یک میلیون باری! روی ذهن من یکی به عنوان به قول شما ایرانی، همین فیلمها خیلی تاثیر گذاشتن. من خواهر بروسلی نشدم اما اون امریکایی هم نشدم.
قضاوت بیجا؟! بـــــاز هم؟خانم شما تافته جدا بافته‌اید؟ شما، من، این خانم و... مگه هممون توی همین کشور با همین قوانین و سنتها زندگی نمیکنیم؟! مگه با همین لحن زیبای شما با ما صحبت نشده و مگه تفکر شما هم مثل این خانم این نیست که شوهرش روانیه، پس همینه که هست؟ خب گیرم روانی باشه؛ که چی؟ دیگه چون روانیه، نباید کاریش داشت؟ شما واکنشهای غریزیتون در موقعیتهای مختلف فرق میکنه؟
فرق شما و این خانم رو میشه حداقل بفرمایید؟ البته نه اینکه شما مهندسید و من و ایشون احیانا بی سواد. اون بخشی رو که مربوط به این تاپیکه لطفا بفرمایید که از شما الگو بگیرن.

چشم. من هیجاناتم رو کنترل میکنم. اما شما بعد از این همه توهین و تحقیر، جواب سوال اساسی من رو ندادید و به این خانم هم هیچ کمکی نکردید. اگر شرایط ایشون رو داشتید؛ چه میکردید؟ اگر کسی(مثلا همسرتون) شما رو بزنه چه میکنید؟
اگر نمیخواید راه حلی یه ایشون بدید؛ پس چرا به تاپیکشون اومدید؛ برای قضاوت و متهم کردن من؟