سلام حنا جان
واقعیتی که هست اینه که هیچ کس نمیاد احترام دو دستی تقدیم ما کنه وقتی خودت برای خودت ارزش قایل نیستی چرا توقع داری بقیه داشته باشن؟ اگر همه عمرتم بشینی گریه کنی هیچی تغییر نمیکنه
متاسفانه هم خیلی زود رنجی هم ذهنیت منفی داری ،به نظرم توی نیمی از واکنش های همسرت مقصر خودتی . در مورد همین خرید اگر اعتماد بنفس کافی داشته مساله کامل برعکس میشد تا مادرش میگه تو سلیقه نداری که نباید عقب نشینی کنی و اخم کنی مخصوصا که واکنش همسرت خوب بوده و احترام تو در قبال حرفای مادرش حفظ کرد به نظرم فوقالعاده وابسته هستی و یه حالت اویزون پیدا کردی که نه تنها همسرت که هر فرد دیگه ای بود صرف نظر از جنسیت ازت بدش میومد .سعی کن به جای فکر کردن روی رفتار بقیه تمرکزته بذاری روی رفتارای خودت و اونا تغییر بدی .
حتی اگر اطرافیانت دوست ندارن یا تو فکر میکنی اینطوره این نباید باعث شو تو هم خودتو دوست نداشته باشی(بعضی باورا فقط زاییده شرایط و ذهنیت ادمای اطافمون باورشون نکن هر کس ارزشمنده و باید احترامش و ارزش های انسانیش حفظ شه) سعی کن کانالای ارتباطیتو عوض کنی با دوستات همکارات و افراد دیگه بیشتر در تماس باشی تا ازین اسیبا دورتر باشی نمیشه کنار ادمهایی باشی که برات ارزش قایل نیستن و توقع داشته باشی اوضاع تغییر کنه