سلام
با تشکر از شیدا خانم
مسیر حرکت به سمت عزت نفس ،،،مسیری هست که باید از خانواده ها - سپس مدارس ، دانشگاه ها ، جامعه و ....شروع و توسعه داده شود
همین سیستم انتقاد و تعریف از هم خیلی مهمه
یعنی در روز ما چند بار از دیگران انتقاد می کنیم ؟
چند بار به ما انتقاد میشه؟
چند بار تعریف میکنیم؟
چند بار از کار ما تعریف میشه؟
انتقادها بالاست ، و کارهای خوب و درست کم دیده میشه و این نشون میده شاید شاید طیف زیادی از ماها عزت نفس بالایی نداریم
در دوران کودکی و در مدرسه ،، بچه بیشتر ازش انتقاد میشه یا تعریف میشه ؟؟
چه آموزش هایی داده شده؟
توی مدرسه به معلم گفتن از بچه ها تعریف و تمجید کنید یا اینکه معلم بچه ها را دعوا می کن؟
سیستم تشویق و جریمه در مدارس و خانواده ها چگونه هست ؟
بچه ها کارشون الگو برداری ست . یعنی الگوی ذهنی اونها میشه رفتارشون !!
یه کودکی نقاشی میکشه و این یعنی ایجاد دو رفتا ر : : تعرف والدین - یا انتقاد !
اگر به کودک انتقاد وحشناک بشه و مورد تمسخر قرار بگیره ،،،عزت نفسش کم میشه - چون میگه کارش ارزشمند نیست و این یعنی من ارزشی ندارم !
توجه نکردن عامل دیگر هست :
کودک داره نقاشی میکشه - می خواد بره به بابای نشون بده - بابا هم داشته فوتبال میدیده - کودک به باباش میگه : نقاشیم خوب شد ؟
آقای بابا هم اصلا نمی بینه - میگه آره - و به خیال خودش بچه نمی فهمه !
ولی بچه می فهمه و به خودش میگه : به من توجه نمیشه و حس بی ارزشی میکنه
20 سال بعد با همین روند ،،، اون کودک دیگه میشه یه جوون ! - یه جوونی که خودش را ارزشمند نمی دونه
و برای اینکه ارزشمندی خودش را ثابت کنه کارهای غیر منطقی انجام میده ( دوستی با هر شخص - دروغ - تخریب دیگران و .....)
لازمه درمان و موفقیت در این مهم اینکه ،،، اون شخص گذشته را رها کنه و به خودآگاهی برسه .
اینکه بگه کی هست ؟ هدفش چیه ؟
و ارزشمندی خودش را از دیگران گدایی نکنه و وابسته به چیزی نباشه ( پول - علم - ازدواج و ....) - بلکه در مقام یه انسان بفهمه که ارزشمنده و اشرف مخلوقاته
و خودش را از نو تعریف کنه .
به قول سعدی :
ای نفس چون وظیفه روزی مقررست /آزاد باش تا نفسی روزگار هست
از پیری و شکستگیت هیچ باک نیست / چون دولت جوان خداوندگار هست
صاحب کمال را چه غم از نقص مال و جاه / چون ماه پیکری که برو سرخ و زرد نیست
.
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)