سلام آی تک جان
موضوع زندگی مشترک و پیداکردن کسی که در کنارش به آرامش برسی خیلیی فراتر از خداحافظی با کفش های خوشگل پاشنه بلند یا نگرانی از کم شدن موی همسر آیندت هست.
شما این دو مقوله رو کنارهم میذاری و مردد میشی که چه کنم؟ مساله شما تشخیص اولویت هست،یعنی انقدر وسواس به خرج میدی و وارد ریز و درشت همه چی میشی که نگاه جامع
و کاملت رو از دست میدی. وقتی توی ذهنت چندین فاکتور همزمان پررنگ و ضروری باشه تشخیص اولویت و انتخاب برات سخت میشه. حتی اگر فرد مناسب هم جلوی روت قراربگیره هم از
بس به جزئیات توجه میکنی ممکنه تشخیصش ندی .
جای کفش های قدیمی رو میشه با خریدن کفش های خوشگل و جدید پر کرد اما ازدواج و پیداکردن همسر ایده آل و مناسب به راحتی قابل جایگزینی نیست.
این نگرش شما که الان خودش رو نشون داده بعدها توی زندگی مشترک میتونه خیلی مشکل ساز بشه. چون توی زندگی مشترک باید گاهی به نفع همسر کنار کشید و از لذت های لحظه
ای به خاطر لذت های پایدارتر گذر کرد،گاهی باید عمدا به نفع همسرت کناربکشی و این بده بستان و عقب نشینی ها از جانب هردوطرف توی رابطه جریان پیدا میکنه و درک متقابل رو
افزایش میده و خیلی لذت بخش هست.
اینجا گذشتن از منافع کودکانه برای رسیدن به منافع بالغانه مهمه. اینکه منافع بالغانه رو تشخیص بدید و منافع کودکانه رو شناسایی کنید و آگاهانه انتخابگر باشید.
علاقه مندی ها (Bookmarks)