منم در دوران نوجوانی عاشق کسی شدم اما عشق پاک اینقدر عاشقش بودم که مثل شما بعد از جدایی حتی دلم نمیخاست فراموشش کنم و از یاداوری گذشتها لذت میبردم باورتون نمیشه تا 7_8سال. همیشه به خودم میگفتم بعدها هرگز ازین عاشقی پشیمون نخاهم شد و هیچوقت اگه به گذشته برگردم بخودم نمیخندم و.......
اما الان متوجه شدم هیچ کس لایق عشق به تمامی معنا نیست حتی دیگه الان به گذشته فکرم نمیکنم یعنی برام دیگه اصلا اهمیتی نداره من ازون عشق تو همون زمان کم کم بهخدا اینقدر نزدیک شدم که بیخیال گذشته شدم فهمیدم واقعا هیچکس تو دنیا لیاقت عشق نداره
من فقط میدونم شما باید خودت بخای فراموشش کنی اگه نخای مثل من 7_8 سالیا بیشتر به این حرفم خاهی رسید
اگر ایشون ازدواج نکرده دوباره برو اما اگر ازدواج کرده دیگه فقط داری وقت خودت تلف میکنی
من یه چیز بهت بگم راستش اکثر خانومهای واقعا مذهبی منظورم خانومهایی که با عقل و منطق مذهبی شدن نه با فشار خونوادشون اکثرا همین خصوصیات خانوم شما رو دارن چون دین واقعی همون خصوصیاتی که گفتی و عین مهربونی وگرمی پس فکر نکن همین یکی بوده و تموم شد و........








علاقه مندی ها (Bookmarks)