سلام عزیزم.مرسی از پاسخت.آره اختلاف سنیمونم زیاده.مثلا من از پدرم ناراحتم.چون همون موقع یه بار گفتن سنش زیاده برات ولی بعدش سریع راضی شدن و انگار نه انگار من دخترشونم زندگیم مهم نبود.خودم که بچه بود از پدر و مادرم انتظار خیلی بیشتر از این داشتم.بعدشم گفتن شوهره دیگه باید بسازی باهاش...دلم میخواست یک راهنمای خیلی خوب میداشتم.حسرت اینم به دلم مونده.نوشته اصلی توسط anisa
از رفتار بچه گانه و بی فکرانه خودم پشیمونم.و از ازدواجم نمیدونم....اونجایی که گفتم فک میکردم عاشقمه مال زمان ازدواجمون بود چون بهم گفنه بود من شما رو زیر نظر داشتم بعدش فهمیدم اصلا اینطوری نبوده.اون موقع رو گفتم فکر میکردم عاشقمه و اون عشق کافیه چون بالاخره یکی از من خوشش میاد.ولی اصلا درست نبود این طرز تفکر ولی هیچ کسی نبود بهم بگه.3تا خاله داشتم که نتونستن ازدواج کنن تا سن بالا.اون موقع مجرد بودن.اونا خیلی تاثیر داشتن چون خودشونم ازدواج نکرده بودن میگفتن طلسم شدیم.منم فکر میکردم طلسم شدم که اینطوریه....بچه بودم دیگه.میگفتن خوش بحالت پسندیده اومده جلو.پسر خوبیم که هست اصلا احتیاج به فکر نداره.زود جواب بده منم فکر میکردم اگه تو خواستگاری چیز دیگه ای بگم اینم ناراحت میشه پامیشه میره.
آخه هرکی منو شوهرم رو میبینه میگه تو ازش سرتری خیلی..بهم برمیخوره.جوابشونو میدم نه اینکه بزارم بهم حرف بزنن ولی اینا میره تو فکرمو دیگه در نمیاد.متاسفانه دلم میخوااد همه در موردم حرف بزنن.البته از خوبیام.اون موقع ها فکر میکردم اگه اشتباهی داشته باشم دیگه کسی دوستم نداره ولو اینکه بدون اشتباهم همین بود.یکی رو دوست داشتم زیااد ولی اون میخواست با صمیمی ترین دوستم ازدواج کنه.همون موقع ها بود خیلی دلم شکست..... چقدر بد بودن اون روزا برای من.میدونم اگه زندگیم از دستم بره براش حسرت میخورم باز چون خوبه زندگیم ولی فکرم بده.نمیتونم از این افکار دست بردارم اینا ولم نمیکنن.اذیتم خیلی زیاد.
علاقه مندی ها (Bookmarks)