از زندگیم لذت نمیبرم هیچی خوش حالم نمیکنه

[روشنایی]

سلام ممنونم از وقتیکه گذاشتید
همه چی ناراحتم میکنه همش ناراحتم گاهی سر یه موضوع کوچیک ساعت ها گریه میکنم از اول؟شاید از ۸سال پیش بعد از شکست عشقی که خوردم
بعد از اون ادامه تحصیل نتونستم بدم بخاطره شرایط خانواده.بعدم محیط خونه پر از دعوا و تنشو...الانم که به جدایی ختم شد...ناراحتیم بدترم شد.
نه پزشک نرفتم اما خیلی عصبی میشم حالم خیلی بد میشه تو عصبانیت دستام میلرزه گاهی خودمو میزنم خیلی گریه میکنم خیلی بهم میریزم تنها باشم بدترم میشم خیلی زیاد گریه میکنم یهوو اخلاقم بد میشه همش به گذشته و کارام فکر میکنم .از زندگیم و کارام هیچ وقت کامل راضی نیستم همش منفی ها رو میبینم.
زندگیم بد نیست همسرمم بد نیست ولی اگه اتفاقاتی بیوفته یا دعوامون بشه یا شرایط برام خوشایند نباشه خیلی وحشتناک حالم بد میشه ولی همش فکر میکنم عاشقش نیستم ولی دوسش دارم اما چون قبلا احساس عشق بیشتری داشتم قبل ازدواج تجربه کردم دلم میخواست عاشق بشم اما نشدم.ولی ایشون خیلی هوای منو داره خیلی هم خوبه اما خب اوایل ادواج چون هیچ تجربه از ارتباط با جنس مخالف نداشت خیلی اشتباه ها کرد که وضع روحیم خیلی بد شد حس کردم کلا دیگه باختم

خیلی استعداد تو رشته ام دارم و خیلی بهتر از تمام کلاسم حتی!ولی اعتمادبنفس اصلا ندارم
خیلی زیاد مهربونم
همین
ممنون.