سلام دوست عزیز در مورد این مسائل که وام بگیریم و ماشین خوب بخریم فکر می کنم بیشتر آقایون چون منطقی فکر می کنند و نمی خواهند زیر بار قرض و بدهی برن اینجوری فکر می کنند. اطراف خود من ،هم همسرم هم پدرم مانند همسر شما بودن و توی مدتی که سر کار می رفتم و هنوز ازدواج نکرده بودم (یعنی تا حدودی استقلال مالی داشتم ) خودم مثل شما فکر می کردم می گفتم واام بگیرم ماشین بهتر بخرم خوب قسطش رو می دم.

اما تا یه حدی حق رو به آقایون می دم اونها اضطراب این رو دارن که مخارج زندگی روی دوششونه و اگه از پسش بر نیاد خیلی بد می شه واسه همین همیشه محتاط عمل می کنن . به نظرم شما یه مقدار صبر داشته باشید و بیشتر پس انداز کنید که به جای واام بتونید به شوهرتون کمک کنید ماشین بهتر بخرن . اینجوری شوهرتون هم می فهمه زن فهمیده ای داره.

درمورد وسایل منزل می تونید خیلی آروم و منطقی بگید دوست دارم منم سلیقه ام دخیل باشه یا بعضی وسایل مثل کاسه بشقاب و کوسن روی مبل رو به سلیقه خودتون بخرید و دکور منزل رو با چیزای کوچیک مثل گل و گلدون به سلیقه خودتون بچینید

ولی بهترین راه صحبت کردن با همسرتونه و اینکه به ایشون بگید چه حسی دارید از این کارها بعضی مواقع آقایون نمی دونن شما چه فکری می کنید یا چه حسی دارید. وقتی حستون رو بگید مطمئنا توی رفتار ایشون هم اثر می گذاره. خیلی از سوء تفاهمها به خاطر ندونستن طرف مقابل پیش میاد.

در مورد خونه خوب تصمیم بزرگیه باید صبر کنید اونم وقتی شوهرتون فرد محتاطی هست که این از نظر من یه حسنه. می فهمم ترافیک و دوری خیلی اذیت می کنه اما شما که دوتا رقیب نیستی که بگی نامردیه شوهرم نزدیک باشه من دور شما دوتا الان یه تیم هستین . می تونید با برنامه ریزی به شوهرتون بگید وقتی دوساعت زودتر می رسن خونه کمک شما برنج دم کنن یا سالاد درست کنن تا شما برسید اینجوری وقتی شما خسته تر می رسید خونه یه مقدار از کارهای خونه انجام شده و حتما حس بهتری خواهید داشت. توی راه هم مطالعه کنید هر چیزی هر کتابی که دوست دارید اینجوری رفت و آمدتون صرفا تلف شدن وقت نیست بالاخره تو این مسیر یه چیزی به دانش شما اضافه میشه.

من حستون رو می فهمم و کمی هم اوایل زندگیم این حس شما رو داشتم نمی خوام با این پاسخ به شما دلداری بدم اما باید یه کم منعطف بود و به شوهرتون به چشم دوستتون نگاه کنید نه دشمنتون. درسته مردها گاهی زناشون رو دست کم می گیرن اونم به خاطر شناختی که از مادر یا خواهر یا اطرافیانشون داشتن و طول می کشه که تفاوت شما رو پیدا کنن و این به نظرم با حرف زدن درست می شه. من خودم خیلی تلاش کردم که خودم رو و توانایی هام رو به شوهرم اثبات کنم و تا اثبات کردنش بارها این احساسات شما رو پیدا کردم . هنوز هم کم و بیش اختلاف نظر پیش میاد اما می گم مثلا برای فلان سفر (که خودم دلم می خواد برم) این مقدار می تونم جمع کنم همسرم هم یه حساب کتاب می کنه می گه پس امسال می ریم. و مشکلات این چنینی تقریبا حل شده. واسه همین می گم شما اول خودخوری نکن دوم صحبت کن در مرحله آخر وقتی ایشون منطقی صحبت کردند که پول ندارند یه مقدار کمکشون کن. حواست به پس انداز خودت هم باشه البته.

موفق باشی دوست عزیز