مشکلات عجیبی دارم که دیگه دلسرد شدم

[yarmehrban]

راستش مشکلی که دارم اینه که احساس پوچی میکنم یعنی وقتی میبینم بعضی میتونن با یکی دوست بشن ولی من به بن بست میخورم و نمیشه و اینکه کلا خودم هیچیی نمیدونم باورتون میشه هیچی حتی شده همون دوستام میان میخندن بهم و میگن ما میتونیم من با فلانی دوستمو اینا و خیلی خوشیم و از عشقشون میگن و یه بارم که با یکی از دوستام بیرون بودم با دوست دخترش بود و وقتی نشسته بودیم چند دقیقه یه بار دست دوست دخترشو میبوسید و باعث میشد من هم به قول معروف سرخو سفید بشم هم نگامو اونور کنم من حتی میترسم حرفمو اول بزنم برای مثال الان دوستام میگن فلانی خوبه برو باهاش دوست شو ولی من باهاش حرف میزنم جفتمون حالت رسمی باهم حرف میزنیم و نه زیاد البته برای مسائل کاری چون هر دو توی یه شغلیم و توی تلگرام گاهی حرف میزنیم در این مورد ولی من میترسم پا جلوتر بزارم و کاری کنم که این حرف زدنای رسمی یه کم فقط یه کم راحتتر بشه و خودمونی میترسم بگم طرف ناراحت بشه و یا هر چیز دیگه ایی

سلام معین جان
ببین یک فرق بزرگ بین دوست داشتن و عشق واقعی هست.
برای دوست شدن با دختری لازم نیست بعضیا خودشون خیلی زحمت بدن! اینکه طرف یه قیافه و اندام مد نظرشونو داشته باشه اوکی هست! مهم نیست اخلاقش چیه؟ کیه؟ کجاس؟ فرهنگش چیه؟ سطح شعورش چقدره؟ و ...
تا مدتی با همن، بعد اونم هر کی پی کار خودش!
اینی که تو دوستی بعضیا دم از عشق و محبت میزنن بیشتر شبیه یه کمدی هست تا یک تعریف !
عشق کلمه خیلی سختی هست...
عشق یعنی؛
مسئولیت پذیری
محبت قلبی
آگاهی از مسایل زندگی مشترک
تأمین زندگی
رعایت کردن مسایل زناشویی
خط قرمز برای عشق
تلاش شبانه روزی برای رفتن به خواستگاری و هویت بخشیدن به خواسته ی قلبی
در جریان قرار دادن والدین
بررسی معیارها و آنالیز طرف مقابل و ...
اینی که پسری در ملاء عام دست دوست دخترشو ببوسه شبیه یه خودنمایی هست.. شما تابحال دیدین مردی تو خیابون زنشو ببوسه؟ اگر کسی روی خانومش غیرت داشته باشه در برابر دیگران وارد مسایل عشقی نمیشه و اینو برای حریم خصوصی خودش میگذاره، اینطور نیست؟
ایشون براش فرقی نداره مردم ببینن یا نه و اون دختر هم حیا رو کنار گذاشته... این دوست داشتن های سطحی پایانی جز جدایی و غم نداره.
شما چرا رسمی میشی؟
چون دوست داری از این آشنایی هدف داشته باشی، نمیخوای طرف رو رها کنی، سرش کلاه بذاری، با احساسش بازی کنی، غیرت پنهانی داری و خیلی چیزهای دیگه که خودت میدونی!
هر کاری راهی داره، من در پست قبل راهنماییتون کردم یکبار دیگر بخونینش.
اما برای خواستگاری کردن وقتی شماره اون خانم رو دارین باید اجازه بدین مادرتون تماس بگیرین، اگر مستقیم بگین انقدر طول میکشه که به دوستی شبیه میشه تا آشنایی ازدواج! بعد یک وابستگی بیخودی هم بوجود میاد
نکته ی مهمی که بازم تأکید میکنم یادتون باشه؛
دختر مورد نظرتونو از نظر اخلاق، فرهنگ، خانواده، ایمان، وضعیت ظاهری، قیافه، بلوغ فکری و ... خوب بشناسین.
هر چه دختر ۲۵ یا به بالا باشه خیلی بهتر هست و از دوران هیجان و عدم ثبات در تصمیم گیری دراومده.
مؤید باشین