ممنون. عذر خواهی کردم. ایشون گفتند که:
علی رضا عزیز من از شما ناراحت نیستم. من روزها معمولا تا ساعت نه شب در جلسه هستم و واقعا خسته میشم. شما هم که ماشاا... عجول و برخی موارد بی انصاف. شما دوست عزیز منی و کمی هم شرایط من رو درک کن. شما وقتی سوال داری میپرسی ولی شرایط پاسخ دادن منو در نظر نمیگیری سید خدا
و از شما من همیشه یک خواهش داشتم که کمی صبور باشید و با بیقراری و صحبتهای بشدت آزار دهنده نه خودتون رو و نه دوستانتون آزار ندید. با اجازه علی اقا مراجع بعدی رو ملاقات کنم. مراقب خودت باش.
عجب کاری کردم. حالا دفعه ی بعدی با چه رویی توی صورت روانشناسم نگاه کنم!؟ بدترین حرفها رو بهش زدم.... :(









علاقه مندی ها (Bookmarks)