نقل قول نوشته اصلی توسط ammin نمایش پست ها
سلام

دعوای پدر ومادر یکی از پیچیده ترین مسائل خانواده هست.یک دلیل اون غیر قابل پیش بینی بودن آینده دعواهاست و از طرف دیگه تغییر مدام این نگرش که تقصیر کدوم طرف هست یا کدوم بیشتر مقصره .هر دو موردش رو خودت به عینه دیده ای.اگر امکان دخالت مثبت برای تونیست یعنی نمیتوانی به تدریج دلهای اونها رو به هم نزدیک کینی دخالت نکردن در امور اونها تبعاتش بسیار کمتره موفقیت های تحصیلی وخانوادگی فرزندان خانواده های پرتنش میتونه گام مهمی در کمتر شدن تنش در خانواده باشه.

هر انسان سالمی بنا بر طبع خودش میل به حفاظت وحمایت از اعضای خانوادش دارد اما اگر این میل در جای غیر ضروری خودش استفاده بشودو باعث ایجاد روحیه کمالگرا ومحافظت کننده در شما بشود طوری که موفقیت های خودت رو هم تحت الشعاع قرار بدهد به صورت جبری ایی شما رو به سمت دخالتهای منفی و زیاد کردن تنش در خانواده هدایت میکند.

گرفتن بورسیه وادامه تحصیل شما آسیبی به خانوادت نمیزند وهمچنان میتونی در کنارش هر جا فرصتی بدست آمد مراقبتهایی هم از خانوادت انجام بدهی
خیلی ممنونم از پاسختون. درسته خودمم همین فکر رو میکنم که اگه من بتونم به موفقیت برسم حداقل خیالسون از طرف من راحت میشه. فقط اینکه گفتین در موقعیتهای مناسب میتونم به مراقبت بپردازم مسئله اینه که وقتی پیششون حضور نداشته باشم درواقع نمیتونمم کاری بکنم. معمولا من پیگیر احوال و دکترشون میشم. پدرم چندین سال پیش سکته قلبی کرده و مدوام دارو مصرف میکنه. مادرمم کلا بدنش ضعیفه و هر روز یه مشکل جدید براش پیش میاد... اگه من کنارشون نباشم موندم کی بهشون میرسه. به داداس بزرگم که اینارو گفتم, گفت اینا تنها بمونن خودشون از همدیگه مراقبت میکنن تو نگران نباش! یعنی اصلا نگفت که من وقت میذارم براشون و...
میترسم من نباشم مامانم برای بابام غذا نده یا مثلا بابام, مامانم رو نبره دکتری جایی. چون از همدیگه بدشون میاد و به قول خودشون فقط به خاطر بچه هاشون!!! همدیگرو تحمل میکنن!!!!