سلام
از خانم ها بی نهایت گیسوکمند و زندگی خوب و همین طور دوست خوبم باغبان تشکر میکنم.
خوشحالم مشکلمو مطرح کردم. به نظر میرسه برونگراتر شدم!
حقیقتش امروزم سرکار بودم و الان کمی خستم به طوری که نمیتونم از پستای ارزشمند دوستان نقل قول بگیرم و پاسخ مبسوط بدم.
اما به تک تکشون فکر کردم
و با توجه به توضیحات و فکر بیشتر و اینکه قراردادن یه برنامه ی جاسوسی میتونه خسارتهای زیادی رو برای افرادی که وسط پیاز اند :) به بار بیاره
از تصمیمم صرف نظر میکنم و اگر بعدها مشکلی پیش اومد قانونی اقدام میکنم، که البته سعی میکنم با مصالحه، کار به اونجاها نرسه.
در هرصورت اینجا هم یه تجربه است و همین طور که در تصویر ذهنی گفتم در رشد شخصیتی من کمک زیادی کرده علی رغم همه ی سختیاش.
ضمن اینکه با این تصمیم میتونم به طور کامل روی اهداف خودم متمرکز بشم و مدام ذهنم درگیر نباشه همینطور یاد میگیرم "بگذرم".
ازین جمله خیلی خوشم اومد. "من" منشاء کثرته و کثرت منشاء عدم آرامش. چرا یادم میره؟کلمه من حذف میشه،،،،،و به جای آن میشه ما !
اتفاقا سه روز پیش منم همین کار رو کردم تا یه مقدار کارم سبک تر بشه.نهایتا بخاطر فشاری که مدیریت روی این همکارمون آورد او دیگه کم آورد و تصمیم گرفت بخش دیگری (شرکت دیگر از همین هولدینگ) مشغول بشه ،
بله حق با شماست.این پروژه موفق را به عنوان یک گزینه مهم و موفق که در رزومه کاریتون اضافه می شود در نظر بگیرید.
کشور ما به خاطر عدم برنامه ریزی دهه های گذشته فاقد صنعت و تکنولوژیه. این هم خوبه هم بد. بد ازین جهت که کاری نیست بشه انجام داد و خوب ازین جهت که مثل یه بیابان برهوتهاگه مطمئنید که در صورت ترک محل کار جایی رو پیدا میکنید که ارزش بیشتری براتون قائلن مطمئن نباشید نیستن!!!!
هر ایده ی کوچیکی میتونه تبدیل بشه به یه منبع درامد. به اینکه برای جای دیگه ای کار کنم اصلا فکر نمیکنم.اینجا اولین و آخرین بود. بستنی رو ترجیح میدم به کمپوت :)
علاقه مندی ها (Bookmarks)