سلامshayesteجاننوشته اصلی توسط Shayeste
متنتون رو خوندم ياد يه خاطره اي افتادم خندم گرفت. يه خواستگاري داشتم بعد از جلسه خواستگاري خبري ازشون نبود تا سه ماه بعدش زنگ زدن ما رو واسه شام دعوت كننيعني يه بار خدايي نكرده غرورشون رو نشكستن بپرسن شما جوابتون چيه اصلا؟؟
با فرشته مهربان موافقم. بيش از حد درگير احساسات شدي و احتمالا اين اولين خواستگاري رسميه كه داري تجربه ميكني. براي خيلي دخترها جواب دادن به اولين خواستگار اينطوريه؛ ميخوام- نميخوام- ميخوام- نميخوام ....
به خودت زمان بده و اصلا براي جواب دادن عجله نكن.
سختي هاي اين ازدواج از مزاياش بيشتره.
بله چیزی ک گفتید رو قبول دارم.اما نه بخاطر اولین خواستگار ونه بخاطرشرایطه،من کلا دختراحساساتی هستم و کنترلش اصلادست خودم نیست مگر یه جاهایی ب زور بتونم خودمو نگه دارم که منفجر نشم
- - - Updated - - -
سلام فرشته مهربان
بله در جوابshayesteجون هم گفتم که من احساساتی ام حالااین شرایط پیش اومده بیشتر تشدیدش میکنه
نمیخوام از روی احساسات تصمیم بگیرم ک پشیمون بشم و اصلاشایدقسمت اینه که زنگ نزنن تا منم نسبت به این موضوع سرد بشم و فراموشش کنم
علاقه مندی ها (Bookmarks)