سلام
متاسفم به خاطر این اتفاقی که افتاده
نمیتونم بگم درکتون می کنم چون میدونم که خیلی سخت بوده
حرف هام رو به حساب شعار نذارید
گاهی ما دچار میشیم دچار یه بیماری محدودیت تنهایی یا هرچیز دیگه ای
که قرار نیست اونجا خودمون رو ازدست بدیم چون هنوز نفس هست زندگی هست
دقیقا قراره از همون جا رشد کنیم حتی شده به سختی
من یه گلی دارم که چندین ساله همینجوری مستقیم بالا میره و من دوست داشتم شاخ و برگ بده
تا اینکه از متخصصش پرسیدم گفت چند تا برگ های پایینش رو باید بچینی تا از همونجا شاخه بده وگرنه همینجوری مثل خط میمونه ...
خیلی برام جای تامل داشت میدونید ما رابطه نزدیکی با طبیعت داریم و وجود ما هم این قوانین طبیعی رو در خودش داره ...
چرا شما خودت رو حبس کردی تو خونه میدونم که باید سخت باشه رفت و امد ولی غیر ممکن نیست
هر فردی در هر سنی با هر شرایطی هم کفو خودش رو برای ازدواج داره چرا سعی نمیکنید ازدواج کنید؟ خانوادتون اقدامی نکردند؟
نباید خودتون رو از این حق بزرگ محروم کنید ...
چطور میشه گفت که شما بشینید تو یه گوشه و بی هیچ ارتباط و فعالیتی در ارامش باشید؟









علاقه مندی ها (Bookmarks)