سلام گلاب جان. خسته نباشی. به نظر من از نظر منطقی و اخلاقی که بخوایم نگاه کنیم حق با شماست. هم زحمت کشیده بودی برای مهمونا دو ساعت هم در مواجهه با تیکه های مادرشوهرتون محل رو ترک کردی و باعث بحث و مشاجره بدتری نشدی. هرچند از سر ناراحتی اینکارو کردین ولی اگر میموندین و جواب نادرستی میدادین توی جمع خیلی بدتر بود و کار عاقلانه ای کردین.
تیکه انداختن کلا عمل دور از ادب و نامناسبیه و فرقی نمیکنه چی باشه و در چه حد و کی بگه! هرکسی رو هم ناراحت میکنه فقط احساساتی باشی بیشتر ناراحت میشی نباشی کمتر. کار درست و نادرست هم ربطی به سن نداره. همونطوری که یه بچه کار خوب انجام بده مستحق تشویقه آدم پیرم کار اشتباه انجام بده باید منتظر عواقبش باشه مگر اینکه دست خودش نباشه و مثلا دچار زوال عقل شده باشه که نشه ازش هیچ انتظاری داشت. منطقی نیست بخاطر سن اشتباهات کسی رو کلا ندید بگیریم این اسمش احترام به دیگران نیست در حقیقت بی احترامی به ارزشمندی خودمونه. مادر شوهر شما هم حرکت بچگانه ای انجام دادن که بخاطر یه شام که حتی اگر بدمزه هم باشه جوابش تشکره به شما تیکه انداختن.
ولی مهم نیست در واقع کی مقصره و اشتباه کرده موضوع مهمتر اینه که همسرتون از برخورد شما بهرحال ناراحت شدن و کانون گرمتون به خاطر یه مسئله خارجی کمی بهم ریخته. خیلی وقت ها ما چون برای خودمون احترام کافی قائل نمیشیم حالا به اسم تواضع یا عشق یا احترام یا هرچی دیگرانم حقوق مارو رعایت نمیکنن و بهمون بی احترامی میکنن. من نمیدونم خانواده شوهرتون چطوری هستن ولی میدونم که در برابر خانواده هایی که برای عروس هیچ ارزشی هم قائل نیستن میشه ایستاد و ملزمشون کرد که به عنوان انسان بهمون احترام بذارن.
شما خیلی منطقی و در کمال آرامش میتونید با همسرتون صحبت کنین. این کاریه که خود من کردم و تو زندگیم در مورد خانواده همسرم و جواب گرفتم و سال هاست دیگه مشکلی از طرفشون ندارم.
به همسرتون بگین که من برای شما احترام و ارزش قائلم برای مادرتون هم به خاطر شما و به واسطه عشقم به شما که همسرم هستی ارزش و احترام قائلم ولی اگر من در برابر بی ادبی و حرف دیگران سکوت کنم چه اتفاقی می افته؟ اون ناراحتی و سکوت در من سرکوب میشه ولی خاموش نمیشه بعد یه مدت من میشم یه زن غرغرو مثل خیلی خانمهای دیگه که سر شوهر و بچه شون مدام غر میزنن و عصبی و ناراحتن چون از جای دیگه ای از زندگیشون ناراحتن از حمایت نشدن توسط شوهرشون همیشه پر و شاکی هستن. خانواده شما با من بد رفتار کنن و من سکوت کنم و شما هم هیچی نگی بعدا ناخوداگاه و بدون اینکه خودمم بخوام سر شما که شوهرمی خالیش میکنم اگر بچه دارین سر بچه م خالیش میکنم بچه م میاد سر شما خالی میکنه و این دور باطل هی میچرخه و گرمی خانواده مون کلا بهم میخوره اونم بخاطر حرف های ناحق مردم.
شما باید اصل رو خودت و شوهرت قرار بدی و باقی رو حاشیه نگه دارین چه مادر گرامی خودتون باشن چه مادر همسرتون. به همسرت بگو که میخوای زن شاد و سالمی داشته باشی یا زنی که افسرده ست و از اذیت ها و تیکه های خانواده شوهرش مریض و پر از عقده و عصبانیت شده؟
زن و مرد لباس یکدیگه هستن و در همه حال باید محافظ و حامی هم باشن از همسرتون بخواین که در برابر عوامل بیرون از خانواده مراقب هم باشین و اجازه ندین به کانون گرمتون مسئله ای بتونه آسیب بزنه. حتی اگر جایی مقصر شما هم باشین همسرتون باید پوشاننده بدی های شما باشن و شما هم همینطور برای ایشون
هیچ وقت به هیچ عنوان به شوهرتون نگین که تقصیر مادرت بوده که گارد بگیرن. فقط اینجور مواقع براشون مسئله رو باز کنید. حالت های دیگه ای که ممکنه در اثر بحث و مشاجره یا سرکوب خودتون اتفاق بیفته رو تشریح کنین و ازشون بپرسین چی دوست دارن و نیاز خودتون رو هم با نرمی و طوری که همسرتون حس کنن به حمایتشون در این مواقع نیاز دارین بیان کنید. همسرتون رو متوجه این مسئله کنید که ترک مکان شما به قصد بی احترامی به مادرشون نبوده و در اون شرایط که ناراحت شده بودین فقط به فضایی احتیاج داشتین که ناراحتیتون رو کنار بذارین تا بتونید دوباره با لب خندون به مهموناتون ملحق بشین و جهت احتیاط در اون لحظه اینکارو کردین که حرف ناشایستی نزنین که ایجاد کدورت کنه و قصد دیگه ای غیر از این ها نداشتین. اگر بتونین در کمال آرامش و منطق اینجور مواقع باهاشون حرف بزنین حتی بار اول اینو متوجه نشن بار دهم دیگه خودشون به این نتیجه میرسن که باید یا حامی شما در این مواقع باشن یا اهمیتی به این حرفای عروس و مادرشوهری قائل نشن و این مسائلو وارد رابطه دو نفرتون نکنن.
شما اگر در شرایطی که آروم هستین و با زبان منطق و با محبت حرفاتونو به همسرتون بزنین و نخواین مستقیما کسی رو متهم و مقصر جلوه بدین میتونین خیلی راحت همسرتونو در این جور مواقع حامی خودتون بکنید. عصبانی نشین حرص نخورین اینجور مواقع و از خانواده شون مستقیم شکایت نکنید حق و حقوق خودتونو با آرامش و خیلی عادی جلوه بدین تا براشون جا بیفته. همسرتون باید از شما اینطور ببینن که شما عاقل و ملاحظه کارانه رفتار میکنین و اگر مشکلی با خانواده شون براتون پیش میاد از طرف شما نیست و شما نهایت سعی خودتونو برای آرامش و دوستی با خانواده شون انجام داده بودین و نهایتا مثلا مجبور به شکستن سکوت یا ترک اون مکان شدین در این حالت مقابل شما ایستادن یا ناراحت شدن ازتون براشون سخت میشه
علاقه مندی ها (Bookmarks)