مشکل همسرم با خانواده من

[donya.]

بزرگترین مشکل منم با همسرم همینه ولی واقعا حل نشد... چون هیچ کدوم از اعضا خانواده من نفهمیدن بلاخره منظور همسر من از احترام چیه؟ چون خانواده من بهش احترام میزارن حتی موقعی که همسر من هیچ خبری ازشون نمیگیره... به قول‌شما من خسته شدم انقدر میان داری کردم تا کسی ناراحت نشه.... بعد 4 سال زندگی این قضیه توی زندگی من درست نشد بدتر هم شده... امیدوارم حداقل مشکل شما حل بشه

ممنون از جوابت عزیزم.واقعا ناراحت کننده است.کاش یک ذره مردا هم به خانوماشون بیشتر توجه میکردن.انشاءالله مشکل شما هم حل بشه

- - - Updated - - -

سلام

دنیا جان اینها همه عوارض زودرنجی های همسرت و بدبینی هاشون
بعد هم اطلاع خانواده شما از مشکلاتتون ، و یکسری رفتارهای خودت هست .

**اما درست کردن این مشکل رفت و آمد با فامیل و خانواده با دلخوشی ، سخته ،
**وگرنه درست کردن رابطه زن و شوهری خودت و همسرت سخت نیست .

خانواده هر کسی خط قرمزش هست ، دوست نداره دلشون بشکنه یا بی احترامی ببینن ، حق داری .
اما همسرتون هم از ضعف اعتماد به نفس اذیت میشه هم از این بدبینی هاش ( چون بدبینی انسان ، به او حس ناامنی بده )

**اول باید قبول کنی که خانواده و فامیلت از همسرت توقع خوش و بش و رفت و آمد نداشته باشن و تو هم ازین موضوع اذیت نشی
خودت خانوادتو راضی نگه دار با حضور خودت و خوشحالیت و ابراز خرسندی

مثلا میتونی به خانوادت بگی اشتباه کردم مشکلاتمونو به شما گفتم از وقتی فهمیده شما میدونید ، حس خوبی نداره
( تحقیرش کردم غرورشو شکستم ، یا کلا چیزی که یعنی تو خودت خرابش کردی حالا باید درستش کنی )
اگه خانوادت هم با این دید نگاه کنن کمتر اذیت میشن

بعد باید این حساسیت رو کم کنی ،
الان اصلا جاش نیست بخواهی اصرار کنی ، چون بیشتر مقاومت میکنه .

رابطه دونفری تون رو درست کن
یعنی فقط 2قطب ( شما و همسرت )
بعدها که این حساسیتها کم شد یکم ثبات پیدا کرد رابطتون ،
میتونی برای مشکل خاص خودتون برید مشاوره ، مشاوره (شخص سوم) خودش بهش توضیح بده عوارض قطع ارتباط با خانواده چی هاست
مثلا به او هشدار بده در مورد افسردگی ، انزوا ، انفجار شما و.. .

ممنون عزیزم از پاسخت....
آره خب درست میگی.من خیلی بی سیاست بودم.همسرمم همینطور.کلا بلد نبودیم زندگی کنیم.اون دل منو میسوزوند منم حالشو میگرفتمخرابکاری زیاد کردیم.و البته قبول دارم که رابطه ما خیلی راحتتر درست شد ولی ولی ولی... خانواده من اصلا بعد از دعوای آخرمون به روش هیچی نیاوردن.با اون حرفایی که زد.البته فقط پدرم بودن دفعه بعدی که دیدنش خیلی خوب و خوش برخورد بودن باهاش.در اندازه خودشون و مثل همیششون. یعنی مشکل ایشون فکر نکنم این باشه.حالا شاید الان بعد یکسال به خودش گفته بد شده و آبو بردم و ... ولی بازم به نظرم احتمالش کمه. من اصلا دلم نمیخواد کاری که دوست نداره انجام بده ولی حتی من میرم هی پرس و جو میکنه که چرا رفتی و چیشد و ... یعنی از اینم زیاد راضی نیست. با مشاور موافق نیست.من چندبار بهش پیشنهاد دادم میگه مشکل ما در حد مشاوره نیست ولی من همیشه تمرکزم بعد دعوای آخرم این بوده که با همسرم خوب باشم و تو زندگی خوش باشه باهام اما مثل اینکه زیاد موفق نبودم.

- - - Updated - - -

سلام بشما
اینکه دوست دارین همه با هم در ارتباطی صمیمی و گرم باشین خوبه .

اما درباره ی خانوادتون مطلبی رو عرض کنم؛
خانواده ی شما برای همه همینطورن، با ایشونم همینطور.

اما ایشون همه نیستن!

داماد عضوی از خانواده بحساب میاد و باید محبت و توجه ببینه.(مخصوصا پر انرژی و خونگرم باشه)

رفتارهای متناقض ایشونو کلافه میکنه، بدیهی هست در چنین شرایطی کمکی رو قبول نمیکنن ... در حالی که کمک کردن یاری رساندن و محبت هست.

بنظرم باید این حقو به همسرتون بدین که انرژیشون پایین بیاد و ناراحت بشن یا در منزل شما حرفی برای گفتن نداشته باشن.

پس بهتر هست محیط شاد و گرمتری نسبت به قبل ایجاد بشه و ایشون احساس کنن ارزشمند و دوست داشتنی هستن.

گاهی یک مشکل علت هزار و یک رفتار و گفتار دیگر هست.

ممنون عزیزم‌از پاسخت...
خب ببینید خانواده من با خود من هم همین رفتار رو دارن! من نمیتونم بهشون بگم لطفا با همسر من خیلی خوب رفتار کنید چون از نظر خودشون خوبن. منم اونجور زندگی رو بیشتر می پسندم تا زندگی شلوغ و پر سرو صدای خانواده همسرم رو... همسرم میگه من تو رو شناختم که این مدلی راحتی و کلا مدلته ولی خانوادمو نشناخته یا نمیخواد بشناسه. بله قبول دارم منم گاهی از این سردی دلگیر میشم و دوست دارم جمعمون صمیمیتر باشه اما خب ...درست گفتین همسرم همیشه میگه منو دوست ندارن.میگه از اول ازدواجمون دید خوبی نسبت به من نداشتن.نه اینکه بگه بخاطر دعواها.
نمیدونم خودمم گیج شدم