متشکرم
آقا امیر من توضیحاتی دادم که امیدوارم بازم بیشتر بهش توجه کنین. شما پسر عاقلی هستین که مشاوره میگیرین.
سنتون برای ارتباط با جنس مخالف کم هست. دوستی و ارتباط در این سن ناشی از هیجانات و احساسات زودگذره. ناشی از انتخابهای عجولانه و غیر منطقی هست. بغیر از وابستگی، پشیمانی و دلزدگی چیزی بهمراه نداره.
از طرفی نه شما بلکه اکثر همسن و سالاتون شغل ندارن.. سربازی هم نرفتین... تمام این موارد در سالهای آینده انجام میشه.
واقعا کافی نیست .. اینکه بترسم ، استرس بگیرم. انتخاب باید آگاهانه باشه.
درسته ازدواج پنجاه درصدشم به اون خانم مربوطه اما این وسط شرایطی هست که اون خانم اگرم بخواد عملا نمیتونه این همه سال ادامه بده.
توی دوستی نباید انتظار اینو داشته باشیم کسی بپای ما بشینه چون نه تعهدی داره ، نه سندی امضاء کرده... واسه ی همینم هست بعضی از دخترا و پسرا شکست عشقی دارن و متأسفانه خیر دیر فراموش میکنن.
با این حال خواستگاری میافته برای چند سال دیگه ... ممکنه اون دختر پشیمون بشه یا شما پشیمون بشی/ ممکنه با فشار خانوادش مجبور شه با کسی دیگر ازدواج کنه/ ممکنه معیاراتون تغییر کنه و از هم دلزده بشین( دوستی طولانی دلزدگی و سردی میاره) و ...
پس اول بخاطر خودتون و بعد بخاطر دیگران از دوستی صرف نظر کنین . برای ازدواج سعی کنین موانع رو بردارین و بعد درخواست ازدواج بدین. با رابطه ی قبل از ازدواج فقط خودتون رو اذیت میکنین و آخرش بدلایل زیاد از رابطه ی عاطفی مجدد دلزده میشین.. چند سال رو نمیدونم ولی بنفعتون نیست.
سعی کنین درستونو بخونین و سربازی برین/ شغل خوبی پیدا کنین بعد اگر دختری رو میخواین به خانوادتون اطلاع بدین. در این حین سن شما هم بیشتر میشه و قطعا با یکسری معیار درست تر و افکار بهتر همسر انتخاب میکنین.
من گمان بردم سنتون بیشتر باشه ولی کمتر خانواده ای هستن چند سال دختری رو در نامزدی نگه دارن.
موفق باشین
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)