
نوشته اصلی توسط
Marjan A
سلام...من تجربه ی مشابه تو رو داشتم یه همکلاسی داشتم که پسر به شدت متین و با شخصیتی بود برای همین من هم دلبسته ی اون شدم چون پسر خیلی آرومی بود تو دانشگاه با کسی کاری نداشت حتی به یه دختر هم سلام نمیکرد برای همین من هیچ راه ارتباطی باهاش نداشتم به بهانه جزوه هم که نمیتونستم برم جلو چون توی رشته ما دخترها تعدادشون خیلی بیشتر بود بعد از 2 سال میخواستم که بهش بگم هر کسی غرور داره ولی وقتی از احساسات و عشق صحبت میکنی همه چیز فرق میکنه...من بهش گفتم و خیلی محترمانه یه نه شنیدم ..خیلی برام سخت گذشت با اینکه 2 سال میگذره هنوز آزارم میده البته آدم ها با هم متفاوتن من انسان بسیار احساساتی هستم برای همین خیلی برام سخت بود ..مخصوصا اینکه اون خیلی سرد رفتار کرد ..ولی یه چیز و خوب میدونم اونم اینکه من هرگز پشیمون نیستم که از احساساتم گفتم اگه نمیگفتم باز هم اذیت میشدم چون همیشه یه سوال تو ذهنم میومد که اگه گفته بودم شاید همه چیز فرق میکرد من خیلی خوب میدونستم که خصوصا توی جامعه ما این زیاد قابل قبول نیست که به یه پسر بگی دوسش داری ولی از اونجا که شخصیتی دارم که برام مهمه که جوری که دوست دارم زندگی کنم تصمیم گرفتم که بگم ....من نمیتونم بهت بگم چی درسته و چی غلط فقط تجربه ام و برات گفتم ..در نهایت تو با توجه به شناختی که از خودت داری تصمیم میگیری .
علاقه مندی ها (Bookmarks)